عبادت تاب نياوردند « 1 » ، امّا به هر حال ما به اهل ايمان از اين امّت اجرشان را بواسطهء ايمانشان مىدهيم ، ولى بيشتر آنها از روش بندگى عدول كرده و فاسق شدند .
( 28 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، تقوا پيشه كنيد و به رسول او ايمان بياوريد تا دوبار رحمت خود را به شما بدهد و برايتان نورى قرار دهد تا با آن زندگى كنيد « 2 » ، و شما را بيامرزد و خدا آمرزندهء مهربان است )
امر به ايمان براى افراد مؤمن ، در واقع امر به ملازم بودن بر لوازم ايمان ، من جمله پيروى كامل و اطاعت تامّ از رسول است كه مرحلهء بالاتر و اعلاى ايمان مىباشد و براى ترغيب مردم به ارتقاء سطح ايمان خود و حفظ تقوى و پيروى محض از خدا و رسول مىفرمايد ، اگر چنين كنيد خداوند ثوابى فوق ثواب برايتان مقرّر مىدارد و بهرهاى دو چندان از رحمت خود شامل حالتان مىنمايد ، همچنانكه شما ايمانى فوق ايمان سابقتان يافتيد .
و خداوند در مورد اهل كتابى كه به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم ايمان بياورند نيز چنين وعدهاى را داده است و همچنين نورى برايتان قرار مىدهد كه به وسيلهء آن در دنيا و آخرت راه سعادت و كمال خود را مىيابيد و آن را طى مىكنيد و نقايص شما را مىپوشاند و شما را مورد رحمت و مغفرت خود قرار مىدهد ، چون خدا آمرزندهء مهربان است .
( 29 )
( لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ )
: ( تا اهل كتاب نپندارند كه مؤمنين به اسلام راهى به فضل خدا ندارند و اينكه بدانيد فضل بدست خداست ، آن را به هر كس
هامش
( 1 ) . در اين آيه اشارتى وجود دارد كه آن رهبانيّتى كه ياران مسيح بدعت گذاشتند ، هر چند خداوند آن را تشريع نكرده بود ، ولى مورد رضايت حضرت حق بوده است ، در مجمع البيان از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نقل شده كه رهبانيّت امّت اسلام هجرت ، جهاد ، نماز ، روزه ، حج و عمره است .
( 2 ) . در اصول كافى ، جلد اول از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه منظور از نورى كه مؤمنان با آن راه مىيابند ، امامى است كه به او اقتداء مىكنند .