كه من خيرخواه شما بودم و من امر خود را تماما به خدا واگذار مىكنم . و به او توكّل مىنمايم چون همه امور بدست اوست و هيچ امرى بدست من نيست پس من مطيع و منقاد او هستم زيرا خداوند نسبت به احوال بندگان خود بيناست و او اللّه است .
( 45 )
( فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ )
: ( پس خدا او را از نقشههاى سوئى كه برايش كشيده بودند حفظ فرمود و بدترين عذاب متوجه آل فرعون شد )
يعنى نتيجهء واگذارى امورش به خدا اين شد كه خداوند شرّ كافران و توطئههاى آنان را از او دفع كرد ، چون خدا ولى و سرپرست مؤمنان است و همه بندگانش را كفايت مىكند و به دنبال اين ماجراها عذابى سخت بر آل فرعون نازل شد و آنها به عقوبت كفر و تكذيبشان گرفتار شدند .
( 46 )
( النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ )
: ( آتشى كه هر صبح و شام بر آن عرضه مىشوند تا روزى كه قيامت به پا شود به آنها گفته مىشود اى آل فرعون وارد شديدترين عذاب شويد )
ظاهرا قبل از وقوع قيامت و در عالم برزخ كه حدّ فاصل بين مرگ و قيامت است ، آنها را بر عذاب آتش عرضه مىكنند و اين نحو عذاب آنها هر صبح و شام بطور لا ينقطع واقع مىشود ، امّا هنگامى كه قيامت برپا شود آنها را وارد در آتش مىكنند كه البته وقوع در آتش از عرضه شدن به آن شديدتر و سختتر است .
( 47 )
( وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيباً مِنَ النَّارِ )
: ( و زمانيكه در آتش با يكديگر محاجّه و مجادله مىكنند ، پس مستضعفان به مستكبران مىگويند : ما پيرو شما بوديم ، حال آيا امروز مىتوانيد مقدارى از اين عذاب آتش را از ما بگردانيد ؟ )
( 48 )
( قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيها إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبادِ )
: ( مستكبران در جواب مىگويند : ما همگى در آتش هستيم و همانا خداوند در بين بندگانش حكم كرده است )