مطلق خود كه شامل همهء ديدنيها و شنيدنيها مىشود ، به حق داورى مىكند ، امّا خدايانى كه مشركين به غير خدا اتّخاذ كردهاند هيچ حكمى نمىكنند ، چون خودشان مملوك خداى واحد هستند و مالك هيچ چيز نمىباشند .
[ آيهء ( 54 - 21 ) ماجراى موسى عليه السّلام و فرعون و اشاره به مقامات سهگانه ، عبوديت : توكّل ، تفويض و تسليم ]
( 21 )
( أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ كانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ ما كانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ )
: ( و آيا در زمين سير نمىكنند تا ببينند سرانجام كسانى كه قبل از ايشان بودند چه شد ؟ با آنكه آنها از اينان نيرومندتر بودند و آثار بيشترى در زمين داشتند ، با اين همه خدا آنها را به كيفر گناهانشان بگرفت و از ناحيهء خدا هيچ حافظى نداشتند )
آيه با استفهامى انكارى مىفرمايد چرا مردم در زمين سير نمىكنند تا از سرگذشت پيشينيان عبرت بگيرند و ببينند كه عاقبت امّتهاى مكذّبى كه از نظر قدرت و سلطه و نيز از جهت آثار و بناها و قلعهها و قصورى كه از خود بجا گذاشتهاند نيرومندتر از اينها بودند ، به كجا كشيد و چه سرانجامى داشتند ؟ خدا آنها را به كيفر گناهانشان مؤاخذه كرد و به جرم اعمالشان هلاكشان نمود و از ناحيهء خدا هيچ حافظى كه آنها را از عذاب حفظ كند ، نداشتند .
( 22 )
( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقابِ )
: ( اين به جهت آن بود كه رسولانشان با آياتى روشن بسويشان مىآمدند ، ولى كفر مىورزيدند ، پس خدا هم آنها را بگرفت همانا كه او نيرومند و شديد العقاب است )
يعنى علّت هلاكت و عذاب آن امّتها اين بود كه وقتى پيامبران الهى با دلائل آشكار و معجزات روشن به نزدشان آمدند ، آنها را تكذيب كرده و كفر ورزيدند پس خدا هم آنها را با عذاب خود بگرفت چون خدا بسيار نيرومند و عزيز است و به سبب اقتدار خود شديد العقاب است و كافران را به شدّت عقوبت مىكند .
( 23 )
( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ )
: ( و به تحقيق موسى را با آيات خود و حجّتى آشكار فرستاديم )
( 24 )
( إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ )
: ( به سوى فرعون و