( 58 )
( وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً )
: ( و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بدون هيچ جرمى ، اذيت مىكنند مرتكب افتراء و گناهى آشكار شدهاند )
لذا كسانى كه بدون هيچ جرمى - يعنى نه در مقام قصاص و حدّ شرعى - در صدد آزار و اذيّت مردان و زنان مؤمن برمىآيند مرتكب افتراء و گناهى آشكار شدهاند ، ( بهتان ) يعنى دروغ بستن به كسى در حضور خود او و كافران به مؤمنان بىگناه نسبت جرم و گناه مىدهند و اين عمل بهتان و افتراست و زشتى اين عمل از اموريست كه عقل انسان آن را درك مىكند و در مورد آن احتياجى به صدور نهى از جانب شرع نيست .
( 59 )
( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً )
: ( اى پيامبر به همسرانت ، و دخترانت و زنان مؤمنين بگو تا مقنعههايشان را جلو بكشند ، اين نزديكتر است به اينكه شناخته شوند كه مسلمان و دوستدار حجابند و در نتيجه آزار نبينند و خدا همواره آمرزندهء مهربان است )
( جلباب ) يعنى جامهاى سراسرى كه تمام بدن را بپوشاند و يا روسرى و مقنعه مخصوصى كه صورت و سر را ساتر مىشود .
مىفرمايد ، اى رسولخدا به همسرانت و دخترانت و زنان مؤمن امّتت بگو كه جلبابهاى خود را طورى جلو بكشند كه زير گلو و سينههايشان آشكار نباشد و اين پوشاندن بدن به اينكه ، اين صورت شناخته شوند كه اهل عفّت و حجابند نزديكتر است ، در نتيجه وقتى مردان بدانند آنها اهل حجاب هستند ، ديگر ايشان را اذيت و آزار نمىكنند و اهل فسق و فجور متعرّض آنها نمىشوند . و يا بعضى مفسرّان . « 1 » گفتهاند اين پوشش نزديكتر است به اينكه آنها را به عنوان زن مسلمان و آزاد بشناسند و متعرّض آنها نشوند ، چون كنيزان در آن زمان حجاب نداشتند .
و در آخر به علّت انشاء اين حكم اشاره مىفرمايد كه همانا آمرزندگى و عيبپوشى
هامش
( 1 ) . تفسير كشاف ، ج 3 .