به عدالت نزديكتر است و اگر پدران آنها را نمىشناختيد ، آنها را به نام برادر دينى و يا به اعتبار ولايت دينى به نام ولىّ و دوست بخوانيد و اگر از روى اشتباه يا فراموشى آنها را به غير پدرانشان نسبت دهيد گناهى بر شما نيست اما وقتى عمدا اين كار را مىكنيد ، گناهكاريد و خدا چون آمرزنده و مهربان است خطاى شما را مىپوشاند و نقيصهء شما را جبران مىكند .
( 6 )
( النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلى أَوْلِيائِكُمْ مَعْرُوفاً كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً )
: ( پيامبر از خود مؤمنان نسبت به آنها سزاوارتر است و همسران او مادران ايشانند و ارحام بعضى مقدّم بر بعض ديگرند ، تا وقتى كسى از ارحام خود وارثى دارد ، ارث او به مؤمنان و مهاجران نمىرسد ، مگر اينكه بخواهيد با وصيّت مقدارى از ارث خود را براى احسان به آنان كنار بگذاريد ، و اين حكم در كتاب نوشته شده است )
يعنى رسولخدا نسبت به مؤمنان از خودشان صاحب اختيارتر است و مؤمنان منافع و حقوق رسولخدا را بايد بر منفعت و حقّ خود ترجيح دهند . و در همه امور دينى و دنيايى آن جناب را بر خود مقدّم بدارد .
و همسران رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم از نظر وجوب احترام و تعظيم مانند مادران مؤمنين هستند يعنى بايد آنها را مانند مادر خود احترام كنند و ازدواج با آنها نيز بر مؤمنان حرام است و لكن ساير احكام مادرى در مورد آنها وجود ندارد .
در ادامه مىفرمايد اولوالارحام و خويشاوندان نسبى از نظر توارث بر ديگران تقدّم دارند و بر ساير مؤمنان و برادران دينى ترجيح داده مىشوند و اين آيه ناسخ حكم ارث در ولايت دينى است ، چون قبل از اين حكم برادران دينى از يكديگر ارث مىبردند آنگاه در مقام استثناء مىفرمايد : مگر اينكه بوسيلهء وصيّت چيزى براى آنها باقى گذاريد كه وصيّت هم در شرع اسلام به ثلث مال و كمتر از آن تحديد شده ، يعنى حداكثر وصيّتى كه انسان مىتواند در دارائى خود بنمايد تا يك سوم از آنست و آنگاه مىفرمايد : اين