معناى آيه واضح است و در آن پاداش مؤمنانى كه اعمال شايسته داشتهاند بيان شده .
( 20 )
( وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ )
: ( و اما كسانى كه عصيان ورزيدهاند ، جايشان جهنم است و هر وقت بخواهند از آن بيرون شوند ، به آنجا بازگردانده مىشوند و به آنان گفته شود ، عذاب جهنّمى را كه تكذيب مىكرديد ، بچشيد )
يعنى افراد فاسقى كه منكر معاد بودند ، در قيامت جايگاهشان جهنّم است و در آن جاودانه خواهند بود و هرگز نمىتوانند از آنجا خارج شوند چون مأوايى غير از آتش جهنّم ندارند و به منظور شماتت و در برابر تمسخر و شماتتى كه در دنيا نسبت به مؤمنان مىنمودند ، در آن روز به آنها خطاب مىشود بچشيد عذاب جهنّم و معادى را كه انكار مىكرديد .
( 21 )
( وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ )
: ( و هر آينه ما عذاب نزديك را زودتر از عذاب بزرگ به آنها مىچشانيم ، شايد باز گردند )
مراد از ( عذاب ادنى ) عذاب دنياست و مراد از ( عذاب اكبر ) عذاب قيامت است .
مىفرمايد : سوگند مىخورم كه به زودى از عذاب نزديكتر از عذاب قيامت يعنى امورى از قبيل قحطى و مرض و جنگ و خونريزى و . . . به آنها مىچشانيم ، باشد كه قبل از عذاب روز قيامت به سوى ما برگردند و از شرك و انكار و لجبازيشان توبه نمايند .
در تفسير الدّر المنثور از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دربارهء اين آيه نقل شده كه فرمودند منظور از عذاب نزديكتر ، مصائب و بيماريها و دشواريهاست كه به سوى اسرافگران در دنيا روى مىآورد ، نه عذاب آخرت ، اما عذاب ادنى براى مؤمنان زكات و طهارت است .
( 22 )
( وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْها إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ )
:
( و چه كسى ستمكارتر است از كسى كه وقتى او را به آيات پروردگارش پند دهند ، از آن روى برمىگرداند ، ما به يقين از تبهكاران انتقام مىگيريم )
مىفرمايد ما به اين علّت آنها را عذاب مىكنيم كه مرتكب شديدترين ظلم شدند يعنى بعد از تذكّر به آيات ما از آن اعراض كردند ، پس اينها گنهكار و مجرمند و خداوند از مجرمان انتقام خواهد گرفت چون آنها ظالمند و ظالم هرگز نبايد بپندارد كه خداوند