براى مؤمنان جعل نموده است .
[ آيهء ( 53 - 48 ) استدلال بر توحيد و معاد با ذكر بارش باران و زنده شدن زمين مرده ]
( 48 )
( اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ )
: ( خداست آنكه بادها را مىفرستد تا ابرها را برانگيزد و هرطور بخواهد آن را در آسمان بگستراند و آن را به صورت قطعههايى روى هم متراكم كرده ، قطرههاى باران را مىبينى كه از لابلاى آن ابر بيرون مىآيد و زمانيكه آن را به هر كس از بندگان خود برساند ، به ناگاه شادمانى مىكنند )
مىفرمايد : خدا آن كسى است كه بادها را مىفرستد تا ابرها را به حركت درآورده و منتشر كند و ابرها در بالاى سر شما به هر شكلى كه خدا بخواهد گسترده مىشود و خدا آنها را قطعه قطعه روى هم متراكم مىكند و آنگاه مىبينى كه قطرات باران از شكاف ابرها بيرون مىآيد و وقتى خدا آن باران را به مردمى كه بخواهد برساند ، آنها خوشحال مىشوند چون باران مايهء حيات خود و حيوانات و گياهانشان است .
( 49 )
( وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ )
: ( و اگر چه پيش از آنكه باران بر آنها نازل شود نااميد بودند )
يعنى اين خوشحالى در حاليست كه آنان قبل از اينكه باران برايشان نازل شود و قبل از وزيدن بادها ، از بارش باران نااميد و مأيوس بودند چون مدّتها بود كه باران بر آنها نباريده بود .
( 50 )
( فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( پس بنگر به نشانههاى رحمت خدا كه چگونه زمين را بعد از مرگش زنده مىسازد ، همانا اين خداست كه مردگان را زنده مىكند و او بر هر امرى تواناست )
مراد از ( رحمت ) بارانيست كه از آسمان مىبارد و نيز آثارى است كه بر ريزش باران مترتّب مىشود ، مىفرمايد به آثار رحمت خدا بنگر كه چگونه زمين خموده و مرده را بر اثر بارش باران سرسبز و زنده مىسازد به گونهاى كه درختان و ميوهها از آن مىرويند ،