پس عاقبت مكر و توطئه آنها اين شد كه خداوند هم با مكر خود آنها را مجازات كرد و موجبات هلاكت آن افراد و قومشان را فراهم نمود ، در ادامه مىفرمايد : پس اينك خانههاى آنها خالى از سكنه باقى مانده ، چون آنها به كيفر ستمشان گرفتار شدند و همانا در اين خانههاى خالى از سكنه براى گروهى كه اهل علم باشند دلالت و عبرتى وجود دارد تا بدانند كه خداوند از وراى ايشان محيط است و بر اعمالشان ناظر مىباشد .
و در آخر مىفرمايد : ما مؤمنان و اهل تقوى را نجات داديم ، يعنى تقوا مانند سپريست كه ايمان را حفظ مىكند و نمىگذارد لطمه ببيند ، پس خداوند مؤمن را به سبب تقوايش نجات مىدهد .
[ آيهء ( 58 - 54 ) داستان دعوت لوط و تكذيب قوم او و هلاكت ايشان ]
( 54 )
( وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ )
: ( و لوط آن زمان كه به قومش گفت چرا اين عمل زشت را در حالى كه نظاره مىكنيد مرتكب مىشويد ؟ )
( فاحشه ) يعنى خصلت بىنهايت زشت و شنيع كه در اينجا مراد ، لواط است . و اين آيه عطف بر محل جمله ( ارسلنا ) است ، يعنى مىفرمايد ما لوط را به سوى قومش فرستاديم و او به ايشان گفت : چرا عمل زشت لواط را در حالى مرتكب مىشويد كه بعضى از شما آن را مىبينند ؟ يعنى ايشان در ملاء عام مرتكب اين عمل شنيع مىشدند .
( 55 )
( أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ )
: ( آيا شما از روى شهوت ، به جاى زنان به مردان رو مىكنيد ؟ ! براستى كه شما گروهى جهالت پيشه هستيد )
در ادامه حضرت لوط با استفهام انكارى و به نحو استبعاد با تأكيدات گوناگون خطاب به آنها مىفرمايد : آيا شما به جاى زنانى كه خداوند آنها را جفت شما قرار داده بسوى مردان رو مىكنيد و شهوت خود را از طريق مردان دفع مىكنيد ؟ ! و اين امرى بسيارى عجيب است اما اين توبيخ ما فايدهاى ندارد ، چون شما مردمى هستيد كه مىخواهيد هميشه جاهل بمانيد و هرگز متنبّه و متذكّر نمىشويد .
( 56 )
( فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ )
: ( جواب قومش جز اين نبود كه گفتند : خاندان لوط را از دهكدهء خود بيرون