خدا هدايتشان كرد پس تو به هدايت آنان اقتداء كن )
و در آخر به نحو استفهام تقريرى مىفرمايد : خدا بهتر است يا آنچه شريك او مىگيرند ؟ ! يعنى وقتى همهء ثناء و ستايش مخصوص خداست و اوست كه بندگان شايسته خود را برگزيده ، لذا او از آلههاى كه مشركان مىپرستند بهتر است ، چون آنها نه خالقند و نه مدّبر و لياقت حمد و ستايش را ندارند ، زيرا هيچ خيرى بدست آنها افاضه نشده است .
( 60 )
( أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ )
: ( آيا آلههها بهترند يا آنكه آسمانها و زمين را آفريده و براى شما از آسمان آبى فرود آورده كه با آن بوستانهاى خرم رويانيديم كه رويانيدن درخت آن كار شما نبود ، چگونه با اين خدا ، خدايى هست ؟ هرگز بلكه ايشان گروهى انحراف يافته هستند )
مىفرمايد : بلكه آن كسى كه آسمانها و زمين را آفريده و براى نفع شما از آسمان بارانى فرستاده كه در نتيجه با آن آب بستانهاى سرسبز و خرّم رويانديم و رويش آنها در قدرت شما نبود ، بهتر است از آلههها و معبودهاى مشركين ، آنگاه به نحو استفهام انكارى و توبيخى مىفرمايد : آيا با اين حال معبود ديگرى با خداى سبحان وجود دارد كه آن را به خدايى مىگيريد ؟ !
و در آخر مىفرمايد بلكه اين مشركان افرادى هستند كه از حق به سوى باطل و از خداى سبحان به سوى غير او عدول كردهاند .
( 61 )
( أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ )
: ( يا آنكه زمين را محل آرامش و قرار نمود و در آن جويها پديد آورد و براى زمين كوههاى ثابت و پابرجا ايجاد كرد و ميان دو دريا مانعى نهاد ، چگونه با اين خدا ، خدايى هست ؟ بلكه بيشتر ايشان نمىدانند )
مىفرمايد : بلكه كسى كه زمين را پابرجا كرد تا شما را نلرزاند و در شكافهاى آن نهرها قرار داد و براى آن كوههاى ثابت ايجاد نمود و ميان دو دريا مانعى نهاد تا آبهاى