عبادات و مناسكى خاص داشتهاند و عبادت هيچ امّتى به امّت ديگر انتقال نمىيافته ، بلكه خداوند شريعت قبلى را با شريعتى بهتر از آن نسخ مىكرد . چون افكار امّتهاى بعدى از رشد و ترّقى بيشترى برخوردار بوده و استحقاق شريعتى كاملتر و بهتر را داشتهاند ، لذا ديگر منازعه در امر و نهى شريعت معنا ندارد . و تو اى پيامبر نبايد اعتنايى به مجادله و نزاع آنها بنمايى ، تو فقط به آنچه مأمور شدهاى بپرداز و مردم را به سوى پروردگارت دعوت كن و از بابت آنها آسوده خاطر باش و مطمئن باش كه تو بر طريقهء هدايتى قرار گرفتهاى كه ابدا انحراف و كژى و كاستى در آن وجود ندارد .
( 68 )
( وَ إِنْ جادَلُوكَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ )
: ( و اگر با تو مجادله كردند . بگو خداوند نسبت به اعمالى كه مرتكب مىشويد ، داناتر است )
( 69 )
( اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ )
: ( خداوند در روز قيامت درباره آنچه در آن اختلاف مىكرديد ، ميان شما حكم مىكند )
در ادامه آيهء قبلى مىفرمايد : اى رسول ما اگر اين افراد باز هم در امر عبادت و طريقهء آن با تو مجادله كردند ، آنها را به حكم خدا ارجاع بده ، چون حكم ، حكم خداست به جهت اينكه او به آنچه مىكنيد داناتر است و ميان شما به گونهاى كاملا صحيح و به حق حكم مىكند زيرا او حقيقت حال شما را مىداند و در روز قيامت به واسطهء مخالفتتان با حق و اهل حق به حساب شما رسيدگى مىكند و بين اهل حق و باطل براساس حق داورى مىنمايد .
( 70 )
( أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ )
: ( آيا نمىدانى كه خدا ، آنچه در آسمان و زمين است ، مىداند ؟ بدرستى كه اين در كتابى است و اين براى خدا آسان است )
اين آيه علم خدا نسبت به اعمال مشركان را تعليل مىكند و مىفرمايد اعمال اينها بخشى از حوادث عالم است ، در حالى كه علم خدا آنقدر محيط است كه بر زمين و آسمان احاطه دارد و آنچه را كه خدا مىداند ، همه در كتابى ثبت و محفوظ است كه هرگز آن كتاب گم نمىشود و خداوند آن را فراموش نمىكند و هرگز دچار اشتباه