تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 814

مساهمون:

ص٨١٤

در بيان حسب مبارك و نسب همايون و مولود ميمون وليعهد داور سكندر چاكر خاقان غلام اطال اللّه عهد سلطنته الى ساعة القيام « 1 »

در مقدمه ارشاد مطالعين اين روزنامهء شگرف را به صوب اين اصطلاح اهم مقاصد دانسته نقاب كتمان از محاذات چهرهء مدعا به سر - پنجهء قلم وقايع‌نگار فرومىافكند كه هر كجا در مساق نگارش احوال فيروزى مآل اشرف وليعهدى داور ملك‌ستان مؤيد مرقوم مىگردد ، از اطلاق اين لقب مبارك به اذهان مطالعه‌كنندگان جز آن ذات بدايع نشان تبادر نپذيرد . يعنى اين لفظ را علم خاص آن خديو ارجمند دانند و در ميان اسم و مسمى مطابقتى بر وجه اكمل محقق دارند . چه به موجباتى كه در طى نگارش صادرات ايام اقبال همايون به خواست مالك ملك لايزالى بر رأى روشن ارباب درايت منكشف خواهد گرديد ظهور بعضى از امور بلكه جمهور به دست شخص يگانهء آن خداوند اقبال جاودانه از غايت غرابت و نهايت استعظام كه فوق طاقت بشر تواند بود صورت امكان نتواند پذيرفت ، مگر به دستيارى تأييدات الهيه . پس از آنكه اين اصطلاح مفهوم گشت و وجه [ 271 ر ] مطابقت ميان وضع و موضوع‌له معلوم گرديد رجوع به مقصدى كه در مقام شرح آنيم مىنمائيم . مخفى نماند كه داور ملك‌ستان مؤيد عقد همايون درارى آسمان خلافت عظمى و قلادهء ميمون لئالى عمان خوقنت كبرى كثرهم اللّه تعالى را واسطه‌اى به سزاست و اگرچه
هامش
( 1 ) - قسمت اعظم « عنوان » تغيير يافته است .