تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
مسلك استيفاى حظوظ نفسانى و شهوات جسمانى را به ملاعبت دختران و مباشرت دوشيزگان پيمودى . بالجمله به رعايت جانب احتياط تا روى كسان از جانب فرزند به طرف وزير ميل ننمايد در بناى وزارت وزير معول دورانديشى بانوى حرم عفاف والدهء عفت اتصاف محمد زمان خان در پرده رخنه‌ها مىافكندى و دست تدبيرات مردانه‌اش عنان‌دارى توسن استقلال وزير مىنمودى و همه همت بر اين مصروف مىداشتى تا امر و نهى او را مطيع و منقادى نباشد . و همين گفتهء خود و فرزند را امتثال كسان لازم آيد تا به رأى خود آنچه خواهند كنند و آراى آنها از دغدغهء تعارض رأى ثالثى مبرى گردد . لاجرم تا به حدى در استحكام مبانى اين مقدمه مبالغه نمود كه عاقبت پرده از رخسار شاهد نيّت [ 185 ر ] خود گشود و وقتى به دستاويز صدور خطيئتى وزير را مورد عتاب ساخته به پيشكاران فرزند اشارت نمود تا او را محاذى درب اندرون به فلك بركشيدند و تا طاقت داشت شرايط ضرب دربارهء او به تقديم رسانيدند . بعد از آنكه از صدمت ضرب چوب در ساق و قدم او بر صفت خاطر مهجوران آثار جراحت و كلم ظاهر گرديد بر حالت او رحمت آورده به ترفيه او فراشان را مأمور و وساوس كينهء ديرينه را از ساحت خاطر به تقديم آنگونه ضرب مهجور ساخت . آرى نوش مناغات نوشين لبان چالاك با نيش عذابى بدين مثابه دردناك به مدلول كريمهء
« فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً »
سمت ملازمت توانند داشت ، و هر آينه حاصل سئامت و ملالت ادراك خواهد نمود هر آنكه در مزرع خاطر