تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 343

مساهمون:

ص٣٤٣
قضا كسوت بيمثلى بر بالايش بريده . تخمينا معادل پانصد درب باغ و مساوى دو هزار جريب زمين از آن آب شاداب است و الحق بناى آبادى آن خطهء فردوس مرتبه بر آن آب است . منبع و مظهر آن هردو در بلوك مهريجرد است ، و نواب جنت مآب بانى سعادت مبانى به جهت آبادى ولايت و افتتاح ابواب تمتع بر چهرهء احوال رعيت در ساحت نه فرسنگ زمين ممرى به جهت آن آب حفر فرموده از بلوك مهريجرد به حوالى ولايت كشانيدند و در حومهء شهر به زراعت رسانيدند و آسيائى در قريهء محمدآباد چاهوك كه واسطهء ميان مهريجرد و شهر است بنا فرموده از آن آب دائر ساختند . انصاف اگر با آسياى آسمان كه به جريان آب تقدير دوران دارد اگر كسى ادعاى همسرى نمايد آن طاحونه بىقرين است و در فضلش همين كافى كه روزى يك هزار من گندم از آن آسيا طحين است . بالجمله بناى [ 112 ر ] قنات مزبور بر چهار رشته قنات است كه كاخ هستى آن را به منزلهء چهار ركن باثبات است : رشتهء اول قنات مسمى به باقرآباد است كه در اصل مرغابى بود و بعد از انتقال به نواب جنت - مآب خان مغفور سعيد آبى بر روى كارش آمد ، چنان كه آب زاينده‌رود از آن رفت . رشتهء دويم قنات مسمى به مهدىآباد است كه خان سعيد مغفور به نفس نفيس احداث فرموده‌اند . رشتهء سيم قنات مسمى به تقىآباد كه نيز از آفتاب احداث آن بزرگوار پرتو حدوث بر ساحت آن تافته و به اسم مبارك ايشان شرف تسميت يافته . رشتهء چهارم نصفه از قنات قديمهء بغدادآباد است كه منتقل به خود فرموده مساعى بزرگانه در افزايش آب آن ظاهر نموده‌اند ، و اين چهار رشته قنات را