تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
بيان التهاب نواير عشق ذاتش را در كانون روان شاهدى است روش بيان ، لمؤلفه
ما بال شمس اذا لم تضح عاشقه * ان لا تزال بنار الضوء تحترق
و احمرار رخسار سرخ فام شفق كه شيفته است با شبان تيره بينوائى دست در آغوش هر شبانگاه خفته استدلال لطمات متواترهء شيفتگى را از دست لاطم نوى مستدلى است بدين‌خجسته دليل‌سرايان ، لمؤلفه
مم احمرار طرى خديه منذ برى * ان ليس يلطم من ايدى النوى شفق
دست زرگر حكمتش قرص سيم ناب هلال را در بوتهء مفارقت خور كه خود سبيكهء زرسا و آسا بوتهء عشقش را گداخته در آتش بىتابى است گداخته دارد تا عقيب خلوص عيارش اظهار كمال قدرت را نقش تماميت كه معبر از آن مفاجات حالت بدريت است بر چهرهء حال گدازد تا در مصارف سؤال « يسألونك عن الاهلة » رواج جواب « قل هى مواقيت للناس » يابد ، و گلغونه ، لمؤلفه
مضامين كالورد الطرى طراوة * تخجل من فرط البهاء بهائجا
و غاليهء - لمؤلفه
معان كمثل الريح فاح اريحه * بل المسك منها يستعير اريحا
روى و موى شاهد صلوات زاكيه [ 48 ر ] و حسناى مناقب طيبهء افضل رسل و هادى سبل را كه غرس اليد باغبان قدرت نهال وجود فيوضات آيتش
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 144 | ايرج افشار / محمد جعفر بن محمد حسين نائينى