لاسيما با باديهپيمايان كوى آشنائى خدا به براهين اين حكايات صدق انتما به وخامت عاقبت مفضى است ، و تقديم مجازات اعمال از خير و شر به مدلول كريمهء
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ »
دربارهء محسنين و مسيئين حتمى مقضى .
بعد از فتح مشهد مقدس در بهار سال ديگر لشكرى نمايان نامزد تسخير قلعهء سبزوار و جوين متصرفى اللهيار خان قليجى گشته امرى از پيش نبردند . به چرانيدن حاصل ارباب زراعت اكتفا نموده مراجعت كردند و همچنين تا چهار سال در تجديد بهار سپاهى ستاره همال به سمت آن دو سرزمين متوجه و بىنيل مقصود برمىگشتند . اما محصول زارعين را در معرض تلف و ضيعت درمىآوردند .
چون اهالى آن دو ديار بواسطهء تضيّع حاصل زراعات امساله و پار و پيرار به زنهار آمدند تليين قلب اللهيار خان نموده او را به پاى خود رهسپار دربار همايون پادشاهى ساختند و بازماندگان او را از عقب به حكم خديو جهان به طهران رسانيدند . [ 39 ر ]