تند جهانى ؛ تا : آنك به پرى و مرى سه جهانى س 13 : با : روحانى و ميان جسمانى ، « جهان » ندارد . س 22 : ا ، با : سخنها شنيدى .
ص 132
س 2 : تا : او را و افعال و اعمال او را . س 9 : تا : و هرآنكه به نادانى . س 10 : تا : ديگر آنكه . س 13 : تا : سال در آنجا . س 15 : تا : دوزخ كالشوتر . س 17 : تا : برادران و خواهران را و خويشان . س 19 : تا : مىبرند و باز هم مىآرند و بازمىبرند . س 20 : تا :
درين دوزخ بيشتر از دوزخ پيشين بود .
ص 133
س 4 : تا : در كوه و بيشه . س 4 : تا : در آن موضع . س 8 : تا : ذكر اهل دوزخ برطاين [
ba
13 ] س 11 : تا : نفسانى را يزدانى . س 12 : تا : منكر باشند و راهها مذموم نهند .
ص 134
س 7 : تا : « ماران » ندارد . س 7 : تا : اين حيوانات موذى . س 8 : تا : در آتش مىسوزند و فرياد و ناله و افغان مىكنند . بدان سبب اين دوزخ را نام رورو است . س 12 : تا : بر همنان و بخشيان و زنان بيوه . س 13 و 14 : تو : او را قصد هلاك كند . س 15 : تا : دهان از كام فرو ريزد . س 22 : تا : شقيّى كه مادر و پدر را بكشد . س 22 : تا : بكشد و كسى كه استاد خود را كه او را آداب آموخته باشد .
ص 135
س 1 : تا : خدا به او نموده قصد كند يا برنجاند . س 4 : تا : انگشت يا چشم بر هم زنى .
س 8 : تا : جهد مىكند كه بر ديرى ظفر يابد . س 9 : تا : « يكديگر » ندارد . س 21 : تا :
فرياد برآورد كه من توبت كردم كه ديگر بار اين كار نكنم به بركات توبت پاك شود .
ص 136
س 1 : تا : ديگر هركسى كه با شخصى . س 1 و 2 : تا : ورزيده اين شخص [
b
136 ] .
س 2 : با ، تو : در دوزخ تيه . س 6 : تا : آتش ازو مىسوزد نام آن هرور . س 6 و 7 : تا :
آن كوه به گلويش بامداد فرو رود و شام از زيرش به در افتد . س 7 : تا : همچين