چهاردهم بهشت را سالهاى عمر 26654200 سالهاى عمر 514188000 پانزدهم بهشت را 52428800 سالهاى عمر 15149513000 شانزدهم بهشت را 104957600 سالهاى عمر 1097152000 هفدهم بهشت را 209715200 شبانروزى . . . تمامت اين هفده بهشت همه جسمانى باشد و چهار بهشت بعد از اين و برتر از اين يكى فوق ديگرى هست كه از جمله عالم روحانى باشد روز و سالش بر اين منوال و اشكال شبانروز بهشت اوّل 419420400 سالهاى عمر 4123304000 شبانروز بهشت دوم 828830800 سالهاى عمر 8288608000 شبانروز بهشت سوم 10977721600 سالهاى عمر 16777616000 شبانروز بهشت چهارم 3355443200 سالهاى عمر 33554432000 و مجموع اين جنّات بيست و هفت باشند و يك شبانروز نخستين بهشت پنجاه سال اين جهان باشد و عمر ساكنان آن بهشت . . . سال باشد و يك شبانروز آخرين بهشت سه هزار هزار هزار و سيصد و پنجاه و پنج هزار و چهار و چهل و سه هزار و دويست سال باشد و عمر ساكنان اين بهشت سى بار سى هزار هزار و پانصد و پنجاه و چهار هزار و چهارصد و سى و چهار دو هزار سال باشد چنان كه بر قوم هذاى ( ؟ ) مرقوم است .
ص 126
اين فصل [ هشتم ] در نسخهء « تا » كه به نسبت نسخهاى مضبوط است ، « فصل نهم » خوانده شده است با عنوان : « در بيرون آمدن شاكمونى به اشكال و صور متنوّع » .
س 3 تا 6 : ا ، تا : [ در بيرون آمدن . . . صورت متنوّع ] ندارد . س 6 : تا ، با : اشكال . س 6 : تا :
و هربار به مرگى ديگر رفته . س 7 : تا : « آهنگ » ندارد ؛ تا : نهنگى كشتى گرد فرو برد .
س 8 : تو : بهر دفع آن بلا بر سبيل تسبيح [
a
135 ] س 10 : تو : رسيد و بدين سبب او را ياد آمد كه وقتى در صورت ؛ ا ، تو : ندارد . س 11 : تا : عبارت درون [ ] را دارد . س 12 :
تا : استخوانش بر سر كوهى بماند . س 14 : ا ، تو : [ معدهء او ] ندارد ، از « تا » و « با » گرفته شد . س 14 : با : سير نمىشد . س 16 : تا : شاكمونى او را گفت بيا تا بر سبل تماشا و تفرّج به صحرا رويم س 18 : تا : اين استخوآنها از آن كيست . س 20 : تا : از اين آمد شد و صورت مختلف . س 20 و 21 : ا ، تو : [ شاكمونى او را . . . باز رهانيد ] ندارد .