ص 142
س 1 : تا : فصل چهاردهم س 3 و 4 : ا و تو : [ در آنكه انسان . . . از تناسخات ] ندارد ، از نسخهء با گرفته شد . س 6 : تا ، با : « شاكمونى » ندارد . س 6 : با : مىگويد . س 7 : با :
رنجانيده و كشته . س 7 : با : هيچ جانور . س 8 : تا : پس هركرا عمر دراز مىبايد بايد كه قصد هيچ جانورى نكند كه به حقيقت [
b
137 ] قصد جان خود مىكند . با : دراز مىبايد ، بايد كه قصد هيچ جانور نكند كه قصد جان خود مىكند . س 9 : با : ديگر مىگويد هركه بد اخلاق و جاهل ؛ تا : هركه بد اخلاق است و جاهل . س 9 : با : « باشد » ندارد . س 10 : با : دانشى و آگاهى . س 12 : با : اعمال و افعال و خير . س 13 ، تا 17 :
نسخهء تا اين بند را نياورده است . س 13 و 14 : با : « ديگر هركه چراغى . . . و معاونت كه » ندارد . س 14 تا 17 : با : « در صورت نخستين . . . مقصد فرستاده » ندارد . س 18 : تا :
رنجانيده و آزرده باشد . س 22 : تا : چندانچه زحمت و . س 18 تا 24 : با : اين سطرها از نسخهء « با » گرفته شد .
ص 143
س 1 تا 24 : از نسخهء « با » گرفته شد . س 2 : تا : درويش حال بود . س 4 : تا : از مال خود اندك و بسيار ايثار كند س 4 : تا : صورت ديگر او را به اندك سعى و جهد . س 7 : تا : در خاندان بزرگان . س 7 : تا : « استظهار » ندارد . س 9 : تا : ديگر كسى كه مردم را نان داده باشد و خاص و عام . س 14 : تا : صورت دوم شرم ناك و نيكسيرت . س 14 : با :
منظرانى و فرهنگ و متمول . س 19 : با : پل و حوض . س 20 : تا : « كاميار » ندارد .
ص 144
س 1 : تا : نقصانى و ملجاء و ملاذ و پناه خلايق . س 2 : تا : اهل علم دانشمند و .
س 4 : تا : بيماران خدمت و تعهّد كند . س 5 : تا : [ هيچ ] در نسخهء « با » نيامده .
س 8 : تا : به مردم رسانيده باشد . س 8 : ا : راحتى به ازاى آن . . . ملايم باز آيد . س 10 : تا :
كه با ديگران مىكنى . س 12 : تا : آنچه مىگويم مىبينم . س 12 : تا : همه كسان را .
س 13 : تا : دلدار و دوستدار باش . س 16 : تا : ذكر جميل و نام نيكو و ذكر باقى يا از