تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع التواريخ ( اسماعيليان ) ( فارسى ) — صفحة 60

مساهمون:

ص٦٠
و بر اشبيليه قاضى ابو القاسم محمّد بن اسمعيل بن عبّاد اللخمى از اولاد نعمان بن المنذر مستولى شد ، و آن را معمور و محفوظ و ميمون مىداشت . و در اين سال مؤيّد بن هشام بعد از انقطاع خود را ظاهر كرد و به مدينهء مريه آمد . ابو القاسم بن عبّاد او را بگرفت و بكشت و خود متمكّن شد . و بعد از ابو القاسم پسرش جاى پدر بگرفت ، و آن ولايت با ايشان بماند تا زمان ظهور امير المسلمين يوسف بن تاشفين كه به امير الملثمين معروفست ، و روى مردان پوشيده و روى زنان گشاده [ مىداشت ] . اما سر قسطه به دست منذر بن يحيى التّجيبى بماند ، بعد از او به پسرش يحيى افتاد ، و بعد از او به سليمان بن احمد ، او جمله امراى منذريان را بگرفت . بعد از او احمد معروف به مقتدر ، بعد از او پسرش يوسف بن احمد معروف به مؤتمن ، بعد از او احمد مشهور به مستعين باللّه ، بعد از او پسرش عبد الملك ، بعد از او پسرش احمد كه او را مستنصر گفتندى ، [ و بر او دولت ايشان ختم شد و در سنهء خمس مايه هلاليه . امّا طرطوشه از بلاد اندلس به دست لبيب عامرى افتاد . امّا بلنسيه در اهتمام ابو الحسن عبد العزيز ] عامرى آمد ، و مريه مضاف او شد . و امّا مملكت سهله به عبود بن رزين بربرى اصيل افتاد ، بعد از او به پسرش عبد الملك بن عبود ، بعد از او به پسرش عزّ الدّوله و از ايشان در دست ملثمه افتاد . و امّا دانيه و جزاير در تصرّف موفّق ابو الحسن بن مجاهد عامرى بود ، بعد از او فقيه ابو محمّد عبد اللّه المعيطى گرفت ، بعد از ايشان على بن مجاهد ، و از او به ملثمه افتاد . و امّا مالقه بنو على بن حمود داشتند ، و از ايشان به باديس بن حيوس صاحب غرناطه ، و آن به زمان انقراض علويان مصر بود . و امّا غرناطه به تصرّف حيوس بود ، از او به پسرش باديس افتاد ، و بعد از او به برادرزادهء عبد اللّه بن بلكين ، و از او با تصرّف ملثمين درآمد . و در رجب سنهء اربع و ثمانين و اربع مايه در اين سال دولت همه بزرگان