مصاحب او در مكّه رفت ، و به دار الاماره فروآمدند ، و كتابى به امان مردم و افاضت عدل و بذل انشا كرد . عاقبت اعراب بىوفاى پرجفا اموال او را نهب كردند ، و او برهنه بگريخت .
و همچنين الحاكم بامر اللّه در جمادى الآخر سنهء اثنتين و اربع مايه فرمود كه مغنيّان و اصحاب ملاهى را از بلاد نفى كنند . ايشان اظهار توبت و انابت كردند كه ديگر متعرّض ملاهى و مناهى نشوند .
و در سنهء ثلث و اربع مايه باز فرمود كه نصارى صليبهاى چوبين در اعناق آورند و با زنانير و طيالس و عمايم سياه ، و ركاب چوبين دارند ، و خود سوار نشوند ، و دوالها لجام سياه دارند ، و صلبان دراز كنند چنان كه ذراعى در ذراعى باشد و سه شبر مفتوح بود ، و هرصليب از آن به وزن پنج ارطال باشد .
و همچنين مروبات چوبين به همين وزن در حلق جهودان كنند ، و مسلمانان را استخدام نكنند . از ايشان گروهى انبوه مسلمان شدند .
و در رجب سنهء ثلث و اربع مايه حكم حاكم نفاذ يافت كه خاك حضرت امامت نبوسند ، و دست نيز بوسه ندهند و سجده نكنند ، و به مولانا خطاب نكنند از بهر آنكه اين معنى خاصّهء خداى تعالى است ، بل خطاب با او بر اين وجه كنند السّلام عليك و رحمة اللّه و بركاته . و تورّع و تقوى شعار و دثار خود ساخت و لباس صوف سپيد پوشيد و به ركوب حمار بىطرادين اقتصار كرد ، و آثار عدل و انصاف در همه امور ظاهر گردانيد .
و در محرّم سنهء اربع و اربع مايه فرمود كه منجّمان و اصحاب احكام را نفى و نهى كنند ، و هركه از ايشان معيل باشد وظيفهء او از بيت المال به قدر كفايت مجرى دارند ، و تمامت مماليك را آزاد كرد از ذكور و اناث ، و اموال و ذخاير ايشان با ايشان گذاشت و در تصرّف مختار گردانيد .
و در سنهء عشر و اربع مايه نيل هجده گز زيادت شد ، و بيشترى قرى و اماكن غرق گشت ، و آب به قاهرهء معزيّه رسيد و به سوق الصّفّين مصر بگذشت .
جامع التواريخ ( اسماعيليان ) ( فارسى ) — صفحة 58
مساهمون: محمد روشن
ص٥٨