الجنات گويد : من از اسم و شرح حال وى اطلاع بيشترى ندارم جز اين كه او در سال 683 تأليف كتاب « شرح الكافيه » را به پايان رسانده است . دوست مورخ من شمس الدين بن عزم در مكه به من گفت وفات رضى به سال 684 يا 676 بود ولى من در آن شك دارم ( لغت نامهء دهخدا ) .
احمد بن ادريس بن عبد الرحمن صنهاجى قرافى مصرى مالكى ملقب به شهاب الدين و مكنّى به ابو العباس از مشاهير فقهاى مالكيه كه در فقه و اصول و علوم عقليه وحيد عصر خود بوده و رياست مذهبى به دو منتهى گرديده است . در سال ششصد و هشتاد و چهارم هجرت در مصر وفات و در مقبرهء قرافه دفن شد ( ريحانة الادب ) . قرافه ناحيهاى است از فسطاط مصر .
( لغت نامهء دهخدا ) .
قاضى بيضاوى عبد الله بن عمر بن احمد ( يا محمد ) بن على فارسى شيرازى بيضاوى اشعرى شافعى ملقب به ناصر الدين و مكنى به ابو الخير يا ابو سعيد اديب منطقى ، مفسر اصولى ، محدث ، مفسر ، متكلم از اكابر علماى عهد مغول است كه در شهر بيضاء متولد شده . وى به سال 683 يا 685 يا 691 يا 692 يا 696 در تبريز وفات يافت و در گورستان چرنداب مدفون گرديد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل قاضى ) .
احمد بن عمر مرسى مكنى به ابو العباس و ملقب به شهاب الدين فقيه و صوفى قرن هفتم هجرى . اصل او از مرسيه است و ساكن اسكندريه بود و اهالى اسكندريه تا امروز نيز به وى اعتقادى شديد دارند ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل مرسى ) .
اورخان
Orkhan
سلطان عثمان ، پسر و جانشين امير عثمان اول ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن نفيس علاء الدين ابو الحسن على بن ابى الحزم علاء الدين بن نفيس مصرى قرشى معروف به ابن نفيس . طب را نزد ابن الدخوار به دمشق آموخت و نيز به تحصيل علم نحو و فلسفه و حديث پرداخت سپس به تدريس و تأليف آغاز كرد . وى در طب به زمان خويش شهرتى بسزا داشت و در 687 وفات كرد . بعضى وفات او را در 696 گفتهاند . . . ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن نفيس ) .
ملوك شبانكاره سلسلهاى از پادشاهان ايران هستند كه از سال 448 تا 756 هجرى قمرى در