سفرها دربارهء احوال مغول و يورتهاى اصلى ايشان اطلاع كافى به دست آورد و براى نوشتن تاريخ خود مواد لازم را فراهم كرد . وى در سال 654 قمرى به توسط امير ارغون به هولاگو معرفى شد و نزد او تقرب يافت . پس از فوت هولاگو وى و برادرش صاحب ديوان سبب رونق دولت اباقا بودند و عطاملك حكومت بغداد و عراق يافت و در نتيجهء سعايت مجد الملك ، عطاملك به حبس افتاد ولى با وساطت شاهزادگان و خوانين مغول در 680 قمرى از حبس نجات يافت و مورد نوازش اباقا قرار گرفت . . . درگذشت عطاملك به سال 681 رخ داد ( لغت نامهء دهخدا ، با تلخيص ) .
عبد الله بن محمود بن مودود موصلى ملقب به مجد الدين و مكنى به ابو الفضل از بزرگان فقهاى حنفى به سال 599 به موصل متولد شد و به دمشق و بغداد رفت و به سال 683 قمرى به بغداد درگذشت . او را است : الاختيار لتعاليل المختار ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل عبد الله بن محمود ) .
محمد بن محمد جوينى ملقب به شمس الدين . چون هولاگو در آغاز سال 661 امير سيف الدين بيتكچى خوارزمى وزير خويش را بكشت وزارت را به شمس الدين محمد جوينى كه از سال 657 حكومت بغداد داشت سپرد و حكومت اين شهر را به عطاملك برادر وى داد و پس از آن كه اباقا خان به سلطنت رسيد همچنان وزارت به صاحب ديوان سپرد . . . عاقبت به دستور ارغون خان وى را طرف عصر روز دوشنبه چهارم شعبان سال 683 در نزديكى اهر آذربايجان كشتند ( رجوع شود به لغت نامهء دهخدا ، ذيل صاحب ديوان ) .
مرقب شهرى و حصارى است مشرف به سواحل بحر شام و شهر بانياس و در يك كوه ساحلى به شكل زيبا و بىنظيرى واقع شده است ( معجم البلدان ) .
محمد بن محمد بن محمد حنفى نسفى ملقب به برهان الدين و معروف به برهان و مكنى به ابو الفضل يا ابو الفضائل از اكابر علماى حنفيه كه عالم فاضل محدث مفسر متكلم اصولى بوده .
وفات نسفى در سال ششصد و هفتاد و نهم يا ششصد و هشتاد و چهارم يا ششم يا هفتم يا هشتم هجرى قمرى در بغداد واقع و در جنب مقبرهء ابو حنيفه مدفون گرديد ( ريحانة الادب ، ذيل نسفى ) .
امام رضى الدين محمد بن حسن استرابادى شارح كافيهء ابن حاجب . صاحب روضات
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 405
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٠٥