ابو العباس احمد بن معد التجيبى الاقليشى ( م 550 ) حديث شناس اهل اقليش اندلس بود . به مشرق رفت و مدتها در مكه ماند و هنگام سفر به مغرب در مصر درگذشت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 243 ) .
ابو الكرم المبارك بن الحسن بن احمد الشهرزورى البغدادى ( 462 تا 550 ه . ق ) معلّم تواناى قرائات بود كه در بغداد درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 8 ، ص 171 و الاعلام ، ج 6 ، ص 149 ) .
مجلى بن جميع بن نجا القرشى المخزومى ( 550 ه . ق ) قاضى و فقيه مصرى كه در همين كشور درگذشت ( الاعلام ، ج 6 ، ص 166 ) .
زنگى بن على شيبانى امير طخارستان در عهد سلطان سنجر سلجوقى بود . وى به سبب مجاورت غالبا با امير قماج امير الامراى سنجر و والى بلخ رقابت و عداوت داشت و امير قماج معاملهء بسيار وحشيانهاى با او كرد بدين گونه كه پسرش را گرفته بكشت و از گوشت او به پدر غذا داد . خود زنگى بن على نيز چندى بعد به دست امير قماج به قتل رسيد ( دائرة المعارف فارسى ) .
سليمان شاه سلجوقى پادشاه سلجوقى عراق پسر محمد بن ملكشاه . بر سلطان مسعود سلجوقى قيام كرد اما به دست او اسير و در قلعهاى محبوس شد . از زندان فرار كرد و نزد عم خود سنجر رفت . سنجر وى را بنواخت و يك چندى اسم وليعهدى خويش بر سر او گذاشت . بعد از فتنهء غز و اسير شدن سنجر به خليفه مقتفى پناهنده شد و در 551 به بغداد آمد و خليفه او را « سلطان » خواند . اما در همين سال خود و همدستش اتابك ايلدگز از محمد دوم سلجوقى شكست خوردند و سليمان شاه اسير شده در موصل يك چند محترما محبوس بود و بعد از وفات محمد دوم سلجوقى در 555 به پادشاهى نشست اما پادشاهى او دوام نيافت و به سبب آن كه همواره اوقات به عشرت و شراب مىگذاشت كارى از پيش نبرد ، امراء از او نوميد شدند و ملك ارسلان بن طغرل را به سلطنت برداشتند . سليمان شاه در قلعهء علاء الدوله در همدان محبوس شد و هم در آن حبس به سن 45 سالگى وفات يافت . گويند او را مسموم يا خفه كردند ( دائرة المعارف فارسى ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٦٣