صفاريه در آن ولايت حكومت مستقل كم اهميتى داشتهاند و بعدها رفته رفته قدرت و نفوذى در آن حدود كسب كرده از حدود سنهء 543 تا 613 گذشته از ولايت غور و فيروزكوه در غزنين و بلاد مجاور نيز حكومت كردهاند . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو بكر بن العربى محمد بن عبد الله بن محمد المعافرى الاشبيلى المالكى ( 448 تا 543 ه ) قاضى و حافظ متولد اشبيليه كه به مشرق سفر كرد و در ادب و علوم دينى به اجتهاد رسيد . در نزديكى فاس درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد ( الاعلام ، ج 7 ، ص 106 ) .
شهاب الدين صابرين اسماعيل ترمذى معروف به اديب صابر از شاعران پارسى گوى معروف عهد سلجوقيان در غزل سرائى مهارتى بسزا داشت . سنجر او را جهت خبرنگارى ( خبرچينى ) به خوارزم فرستاد و او در نهان اخبارى به سوى سلطان سنجر مىفرستاد . اتسز چون از اين ماجرا آگاه شد او را در جيحون غرق كرد ( دائرة المعارف فارسى ) .
غياث الدين مسعود بن محمد بن ملكشاه چهارمين نفر از سلجوقيان عراق بود . به سال 527 به حكومت رسيد و در يازدهم جمادى الثانى سال 547 در همدان درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو الفتح محمد بن عبد الكريم شهرستانى فيلسوف ايرانى مسلمان و عالم علم كلام از مردم آبادى شهرستان در خراسان واقع در نزديكى نسا بود و در نيشابور و جرجانيهء خوارزم به تحصيل پرداخت . در 510 از خوارزم رهسپار حج شد و پس از آن سه سال در بغداد اقامت كرد . در مدرسهء نظاميه مجلس وعظ داشت . از بغداد به زادگاه خود « شهرستان » بازگشت و در همانجا وفات يافت . تاريخ وفات وى را در 547 نيز نوشتهاند ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن القيسرانى اشرف الدين ابو عبد الله محمد بن نصر بن صغير ، مولد او به عكا در 478 بوده و در ادب و هيئت و نجوم بهرهاى تمام داشته . در 548 به دمشق وفات يافته است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن القيسرانى ) .
عين الزمان احمد بن منير بن احمد بن مفلح طرابلسى به سال 478 به دنيا آمد و به سال 548 درگذشت . شاعرى مشهور و صاحب ديوان شعر است . قرآن و لغت و ادب آموخت و به دمشق شد و اقامت گزيد . او شيعى مذهب و بسيار هجا و بدزبان بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن منير ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 362
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٦٢