فرنگيان را - كه از اين دژ به دژ ديگرى پناه برده بودند - بگرفت و آنان را مغلوب كرد . . . ( لغت نامهء دهخدا ) .
نصر بن خلف پادشاه سيستان است . به سال 460 هجرى قمرى تولد يافت و در 482 به امارت رسيد و قريب هشتاد سال حكمرانى كرد و به سال 559 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
ياغى بسان نظام الدين بن گمشتكين متوفاى 562 هجرى از حكام دانشمنديه شعبهء سيواس بود .
عون الدين ابو المظفر يحيى بن محمد بن هبيرة بن سعد پس از وقعهء « طويل » كه در تواريخ مسطور است به مقام وزارت خليفه مقتفى بالله رسيد . آنگاه كه مقتفى در سال 555 درگذشت ابن هبيره بر مقام خويش اطمينان نداشت لكن مستنجد او را در وزارت باقى گذاشت و تا آخر عمر در آن مقام ببود . وفات او در جمادى الاول 560 بوده است و گويند طبيب او به دو شربتى مسموم داد ( لغتنامهء دهخدا با تلخيص ذيل ابن هبيره ) .
عبد الغفور كردرى شرف القضاة تاج الدين ابو المفاخر عبد الغفور بن لقمان بن محمد الكردرى از امامان حنفيه متولد كردر از قراى خوارزم بود . متولى قضاى حلب بود و در همانجا مرد ( الاعلام ، ج 4 ، ص 158 ) .
ابو الحسن على بن محمد بن على العمرانى الخوارزمى ( م نحو 560 ) از دانشمندان بزرگ معتزله و از خاندان بزرگى در سرخس بود . نزد سلطان سنجر بن ملكشاه از جايگاه بلندى برخوردار بود اما در سال 545 به حكم او به زندان افتاد ( الاعلام ، ج 5 ، ص 150 ) .
شاور شهرت ابو شجاع مجير الدين از رجال دولت فاطميان مصر و وزير عاضد آخرين خليفهء فاطمى است . در صفر 558 به وزارت رسيد ولى به زودى منفور شد و در مقابل مخالفين به شام گريخت و از نور الدين محمود زنگى استعانت جست و او اسد الدين شيركوه را همراه وى به مصر فرستاد و شاور دگربار وزارت را به دست آورد . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو سعيد عبد الكريم بن محمد سمعانى ( 506 تا 562 ه . ق ) محدث ، مورخ و از علماى
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 366
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٦٦