بود كه در بغداد ساكن شد و همانجا درگذشت ( الاعلام ، ج 5 ، ص 57 ) .
شرف الدوله ابو الفوارس شير زيل ديلمى ( م 379 ه . ق ) سومين پادشاه از سلسلهء آل بويه در فارس و پسر عضد الدولهء ديلمى بود . وى در اواخر عهد حيات پدر در كرمان مىزيست و بعد از وفات پدر به فارس آمد و به سلطنت نشست . در سال 375 اهواز و بصره را تصرف كرد و در 376 بغداد را از برادر خويش صمصام الدولهء ديلمى گرفت و صمصام الدوله را مقيد داشت و خود به استقلال حكومت راند ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو بكر منبه بن صعب بن سعد الزبيدى ( م 379 ه ) نحوى ، لغوى ، اخبارى و شاعر اهل قرطبه بود و مستنصر بالله او را براى تعليم فرزند و وليعهد خويش ، هشام برگزيده بود . بدين ترتيب ابو بكر به مال و منال زيادى دست يافته در اشبيليه بر مسند قضاوت نشسته بود ( معجم المؤلفين ، ج 13 ، ص 6 ) .
آل عقيل از فرمانروايان اماميه در قرون چهارم و پنجم كه بيش از يك قرن ( 380 تا 499 ه .
ق ) حكومت استان موصل را داشتهاند و با حكومتهاى شيعه مانند آل بويه دوستى و روابط فرهنگى و بازرگانى داشتند ( دائرة المعارف تشيع ) .
ابو حيان توحيدى على بن محمد بن عباس از مشاهير ادبا و فضلا و حكما و متصوفهء قرن چهارم هجرى و از بزرگترين نويسندگان اسلام بود . در بغداد تحصيل كرد و در 353 در مكه و در 358 در رى بود . در اواخر سال 370 به بغداد بازگشت و در سلك اصحاب و شاگردان ابو سليمان سجستانى درآمد . گويند از جعل اخبار و احاديث مضايقه نداشت . وى به زندقه منسوب بود و اواخر عمر را در تنگدستى گذرانيد ( دائرة المعارف فارسى ) . در تاريخ فوت او اختلاف است .
تقويم التواريخ ( كتاب حاضر ) فوت او را در 380 و اعلام زركلى « نحو 400 » و دائرة المعارف فارسى ( بعد از 400 ه . ق ) و صاحب روضات در سال 360 و ياقوت در معجم الادبا بعد از 400 نوشتهاند .
بهاء الدوله ابو نصر خسرو فيروز ( م 403 ه . ق ) پادشاه سلسلهء آل بويه پسر عضد الدولهء ديلمى . وى بعد از برادر خويش شرف الدولهء ديلمى در 379 به سلطنت نشست و پس از وفات
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 309
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٠٩