عز الدوله رسيد . ليكن چون عز الدوله را به جنگ عضد الدوله ترغيب كرد و در اهواز از عضد الدوله شكست خوردند عز الدوله از او رنجيده آن را حمل بر سوء تدبير وزير كرد و در سال 366 او را گرفته كور كرد . و چون ابن بقيه نسبت به عضد الدوله اطالهء لسان مىكرد آنگاه كه عضد الدوله بغداد بگرفت و عز الدوله كشته شد ابن بقيه را زير پاى فيلان افكنده و جسد او را بياويخت و تا وفات عضد الدوله جسد او بر دار بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن بقيه ) .
ابو بكر احمد بن جعفر بن حمدان القطيعى ( 273 تا 368 ه ) اهل بغداد و آگاه به حديث بود .
در روزگار خويش ، مسند عراق به شمار مىرفت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 103 ) .
قاضى ابو سعيد حسن بن عبد الله سيرافى نحوى ، شارح الكتاب سيبويه در همين سال درگذشت . او فقيه ، فاضل ، مهندس ، منطقى و جامع همهء فضايل بود ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 368 ، و نيز الاعلام ، ج 2 ، ص 210 ) .
ابو احمد عبد العزيز بن يحيى جلودى از بزرگان دانشمندان شيعى بصره بوده و در تاريخ و نجوم و اخبار و سير دستى توانا داشته و در فقه و كلام و تاريخ تأليفاتى دارد . در لغت نامهء دهخدا چهل كتاب از كتب او را نام مىبرد . فوت وى را در 302 تا 332 هم نوشته اند ( لغت نامهء دهخدا ) .
در حالى كه در كتاب ما ( تقويم التواريخ ) جزء وقايع همين سال 368 آورده است .
در همين سال ابو عبد الله احمد بن عطاء بن احمد بن محمد بن عطاء رودبارى صوفى در نواحى عكا درگذشت . او از بغداد به شام رفته بود ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 369 ) .
ابو الشيخ عبد الله بن محمد بن حبان حافظ اصفهانى از مشاهير علماى عامه بوده است ( ريحانة الادب ، ذيل ابو الشيخ ) .
ابو بكر النقاش ، محمد بن الحسن بن . . . الموصلى الاصل البغدادى ( 366 تا 351 ه . ق ) قارى و مفسرى بود كه در برخى علوم ، دستى داشت . در بغداد زاده شد و پرورش يافت ( معجم المؤلفين ، ج 9 ، ص 214 ) . همانطور كه ديده مىشود معجم المؤلفين فوت او را در 351 آورده است .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 306
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٠٦