رافع بن خديج بن رافع الانصارى الاوسى الحارثى ( م 74 ه ) از صحابهاى بود كه در مدينه فرمانده قوم خويش بود . در پى زخمى كه برداشت در مدينه درگذشت ( الاعلام زركلى ، ج 3 ، ص 35 ) .
جابر بن سمره صحابى است . حبيب السير و استيعاب فوت او را در 66 و اعلام زركلى در 74 نوشته اند .
اسود بن يزيد بن قيس بن عبد الله نخعى يكى از مشاهير تابعين و قدماى فقها و زهاد و از اهل كوفه بود . وى درك خدمت خليفهء اول و دوم كرده از على عليه السّلام و عايشه و ابن مسعود و ديگران روايت دارد . او در روايت موثق است . و به سال 75 از هجرت درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
زايدة بن قدامهء ثقفى پسر عموى مختار ثقفى بود . پس از قتل حضرت حسين عليه السّلام مختار از زندان به زائده نامه نگاشت و از او خواست تا به نزد يزيد بن معاويه از وى شفاعت كند . يزيد به شفاعت زائده دستور داد تا ابن زياد مختار را آزاد ساخت . ابن زياد كه با آزادى مختار مخالف بود بر زائده كه اين شفاعت كرده بود سخت غضب كرد . وى به قعقاع ذهلى و مسلم بن عمر باهلى پناهنده شد و به شفاعت آن دو از خشم ابن زياد رهائى يافت . زائده در جنگ با شبيب كوفى به دستور حجاج بن يوسف شركت كرد و در آن واقعه به دست حجاج فرزند شبيب كشته شد ( لغت نامهء دهخدا ) .
غزاله زن شبيب بن زياد و در شجاعت از مشاهير زنان بود . در موصل به دنيا آمد و به همراهى شوهرش در سال 76 هجرى قمرى بر عبد الملك بن مروان خروج كرد و در جنگها دليرانه شركت مىكرد . اعلام زركلى نوشته قتل او اندكى پيش از غرق شوهرش واقع شد ولى عيون الاخبار نوشته غزاله پس از كشته شدن شوهرش شبيب ، امام گرديد ( ج 2 ، ص 155 ) .
شبيب بن يزيد بن نعيم بن قيس شيبانى از دلاوران معروف و رهبران قيام عليه بنى اميه بوده است . تولد او به سال 26 و مرگش به سال 77 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ) .
موسى بن نصير لخمى تابعى و فاتح افريقا و اندلس و متوفا به سال 98 ه ق به وادى القرى و حكمران مصر و افريقا بود . مراكش را در زمان وليد بن عبد الملك فتح كرد و به بندر طنجه رسيد
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 221
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٢١