راستگو هستيم .
( 65 )
( فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَ اتَّبِعْ أَدْبارَهُمْ وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ وَ امْضُوا حَيْثُ تُؤْمَرُونَ )
: ( پس خانوادهات را شبانه بيرون بر و خودت بدنبال آنها برو و ابدا هيچ يك از شما متوجّه پشت سر خود نباشد و به راهى كه امر شدهايد برويد و بگذريد ) ، ( اسراء ) يعنى حركت شبانه و ( قطع من الّيل ) يعنى قسمتى يا پارهاى از شب ، آيه شريفه در مقام امر به حضرت لوط است و مىفرمايد : شبانه اهل و عيالت را حركت بده و آنان را مقدّم نما و خودت بدنبال آنها حركت كن تا كسى از آنها باقى نماند و مواظب باش كسى به پشت سرش نگاه نكند و مستقيم به سويى كه مأمور شدهايد پيش رويد ، چون در پيش روى شما هدايت الهى است ، يعنى يك هادى و قائد الهى آنها را هدايت كرده و پيش مىراند .
( 66 )
( وَ قَضَيْنا إِلَيْهِ ذلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دابِرَ هؤُلاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ )
: ( و به او وحى رسانديم كه اين امر ، قضايى رانده شده است كه صبحگاهان ، نسل اين گروه منقرض شدنيست ) ، كلمه ( قضا ) در اينجا به معناى ( وحى ) است و منظور از ( امر ) عذاب قوم لوط است و اسم اشاره ( ذلك ) براى اشاره به دور به جهت تفهيم عظمت خطر و وحشتناكى عذاب به كار رفته است به هر جهت مىفرمايد : ما به لوط وحى نموديم كه عذاب در حقّ قومت حتمى شده و همين امشب آثار آنها ( شامل نسل و بنا و عمل و هر اثر ديگر آنها ) محو مىگردد .
( 67 )
( وَ جاءَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ )
: ( و مردم شهر در حالى كه به يكديگر مژده مىدادند به خانه لوط هجوم آوردند ) ، ظاهرا جماعت زيادى از اهالى شهر به سر وقت لوط آمدند و از شدّت حرص و ولع كه براى عمل فحشاء ، مخصوصا با غريبههاى تازه وارد داشتند ، به يكديگر مژده مىدادند .
( 69 - 68 )
( قالَ إِنَّ هؤُلاءِ ضَيْفِي فَلا تَفْضَحُونِ ، وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ لا تُخْزُونِ )
: ( و لوط به