كردهايم تا او از باقىماندگان باشد ) ، ( غابر ) يعنى كسى كه بعد از رفتن مصاحبش باقى بماند ، يا كسى كه عمرش طولانى شده باشد .
در اين آيه خانوادهء لوط را از آن قوم مجرم استثناء نموده و مىفرمايد : ما همهء آنها را از عذاب نجات داديم ، و سپس در آيه بعدى همسر لوط را از خانوادهء او استثناء مىكند و مىفرمايد : از خانواده لوط فقط همسرش را نجات نداده و اراده كرديم تا در ميان قوم مجرمش باقى بماند و همراه لوط و ساير اعضاى خانواده از شهر خارج نشود و لذا او نجات نيافت و عذاب او را در برگرفت .
( 62 - 61 )
( فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ ، قالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ )
: ( و زمانيكه فرستادگان بر خاندان لوط وارد شدند ، لوط گفت : شما مردمى ناشناسيد ) ، چون ملائكه به صورت جوانانى زيبارو و بدون موى صورت ، در برابر او مجسّم شده بودند و او سابقهء عمل پليد قوم خود را مىدانست كه به فحشاء آشكار ( لواط ) و همجنسبازى آلوده هستند ، لذا از ديدن آنها دچار وحشت شد و ملاقات آنها بر وى دشوار آمد ، پس به آنها گفت : شما قومى ناشناسيد .
( 64 - 63 )
( قالُوا بَلْ جِئْناكَ بِما كانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ ، وَ أَتَيْناكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ )
: ( گفتند : بلكه ما براى همان امرى كه قومت در آن ترديد داشتند نزد تو آمدهايم ، و ما با حق به نزدت آمدهايم و ما راستگويانيم ) ، مراد از امرى كه قوم لوط در آن شك داشتند ، همان وقوع عذابيست كه لوط آنها را از آن بيم مىداد و مراد از ( حقّ ) همان حكم و قضاء حقّى است كه خداوند دربارهء قوم لوط رانده بود و ديگر گريزى از وقوع آن نبود
( وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ )
« 1 » ، ( عذابى بر آنها خواهد آمد كه برگشتنى نيست ) ، و آنگاه گفتند ، ما در آنچه مىگوئيم و در آنچه عمل مىكنيم صادق و
هامش
( 1 ) - سوره هود ، آيه 76 .