( 72 )
( فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ ما كانُوا مُؤْمِنِينَ )
: ( پس هود و كسانى را كه با او بودند بواسطهء رحمت خويش نجات داديم و نسل كسانى را كه آيات ما را تكذيب كردند و مؤمن نبودند ، قطع نموديم ) ، در اينجا ( رحمت ) نكره آورده شده تا دلالت بر نوع مخصوصى از رحمت كند كه تنها اختصاص به مؤمنين دارد كه همانا نصرت و پيروزى بر دشمنان است
( إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ )
« 1 » ، ما به يقين فرستادگان خود و گروندگان به آنان را در زندگى دنيا و در روزى كه گواهان به پا مىخيزند ، يارى مىكنيم ) ، و ( دابر ) به معناى دنبالهء چيزى است ، چه از طرف گذشته و چه از طرف آينده و در اينجا ( قطع دابر ) كنايه از قطع نسل و هلاكت جمعى آنهاست و علّت نزول عذاب و قطع نسل آنان هم تكذيب آيات الهى و ايمان نياوردنشان ذكر شده است .
[ آيهء ( 93 - 73 ) بيان ماجراى صالح عليه السّلام ، ماجراى رسالت لوط عليه السّلام ، ماجراى شعيب عليه السّلام ]
( 73 )
( وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ )
: ( و به سوى قوم ثمود ، برادرشان صالح را فرستاديم ، گفت : اى قوم من خداى يگانه را كه جز او خدايى نيست بپرستيد به تحقيق براى شما از نزد پروردگارتان معجزه و حجتى آشكار آمد ، اين شتر خداست براى شما ، پس او را رها كنيد تا در زمين خدا بچرد و مبادا به او آسيب رسانيد كه به عذابى دردناك دچار شويد ) ، ( ثمود ) يكى از امتّهاى قديمى عرب بودهاند كه در سرزمين يمن در احقاف زندگى مىكردهاند و خداوند حضرت صالح را در ميان آنان مبعوث فرمود و آن حضرت آنها را كه مردمى بتپرست بودند به دين توحيد دعوت فرمود و آنان را از شرك منع كرد و همچنين به ايشان گفت كه خداوند شاهدى قطعى به سوى شما گسيل
هامش
( 1 ) - سوره مؤمن ، آيه 51 .