حكم وجوب پيروى و اطاعت از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلم است ، چون به رسول خود مىفرمايد :
اگر افراد معاند اعراض كردند ، تو بگو خدا مرا كافيست و هيچ معبودى جز او نيست ، يعنى پيامبر از آنجا كه از همهء اسباب ظاهرى قطع نظر كرده و تنها به خداى لا شريك اعتماد نموده ، خدا او را كفايت مىكند ، چون جز او هيچ معبود و كفايت كنندهاى نيست و توكلّ يعنى اينكه بنده ، پروردگارش را وكيل خود بداند و او را مدبّر امور خويش دانسته و به مسبّب الاسباب تكيه نمايد ، زيرا هيچ اعتمادى به اسباب ظاهرى نيست و سر رشته همه اسباب بدست او بوده و اوست آن صاحب ملك و سيطرهاى ، كه پادشاهى او بر همه موجودات گسترده است و مدبّر همه عوالم و كائنات مىباشد .
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 265
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٢٦٥