آنها دو نفر بودند كه بنابر روايات قطعى شخص همراه پيامبر ابو بكر بود و آنها در غار ثور بودند ، زمانيكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به همراهش ابو بكر گفت : اندوهناك نباش ، چون مقصود از حزن اندوه ناشى از ترس است ، لذا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم چون در ابو بكر آثار و حالات اندوه و ترس را مشاهده نمود به او فرمود : از ترس تنهايى و غربت و بىكسى و فراوانى دشمن و اتّحاد آنها و اينكه ما را تعقيب كردهاند ، غمناك نباش ، چون خداى سبحان با ماست ، او مرا بر دشمنانم يارى مىدهد ، پس خداوند سكينه و آرامش خود را بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم نازل فرمود و او را با ملائكه يارى نمود ، بطوريكه ملائكه او را از ديد تعقيبكنندگان پنهان داشتند و خداوند كلمه كفر را حقير و پست نمود ، پس كفّار با همه سعى بليغشان ، كلمهء كفرشان غير نافذ و غير مؤثر است و نابود مىشود و همانطور كه اتحادى كه كفّار در دار الندوه نمودند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كشته و نور حق را خاموش نمايند بىاثر و باطل گرديد « 1 » ، و كلمه خداوند و الا و برتر است و مراد از آن وعدهء نصرت ، اظهار دين و تمام نمودن نور هدايت است كه سرانجام غالب و قاهر خواهد بود و خداوند مقتدر و شكست ناپذير و حكيمى است كه جهل در او راه ندارد و هرگز در آنچه مىخواهد و عمل مىكند اشتباه نمىكند ، پس او اولياء خود را ذليل نمىكند و به نصرت و يارى كسانى كه استحقاق دارند حكم رانده است ، لذا كلمهء خدا غالب و ابدى است و از نظر نحوى كلمه ( كفر ) منصوب به فعل ( جعل ) است ، امّا
( كَلِمَةُ اللَّهِ )
مبتدا و مرفوع است و ارتباطى به فعل ( جعل ) ندارد .
هامش
( 1 ) - در همان شبى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم همراه ابو بكر در غار ثور بود ، حضرت على عليه السّلام در فراش پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم آرميد ، با آنكه مىدانست دشمنان قصد حمله و كشتن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم را دارند كه اين شب ليلة المبيت ناميده مىشود كه از فضائل بىبديل مولا امير المؤمنين على عليه السّلام مىباشد و مورد ديگر از جانفشانى آن حضرت در جنگ احد بود كه تنها كسى كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم دفاع نمود شخص مولا على عليه السّلام بود . ( مترجم )