يعنى كسانى كه با تقوايند به امر وجوب جهاد آگاهند ، نيازى به اجازه ندارند ، پس كسانى كه در امر تخلّف از جهاد ، اجازه مىطلبند افرادى منافق هستند كه فاقد صفت تقوى مىباشند ، لذا قلبشان در حالت ترديد است و به همين خاطر هم از تو اجازه مىخواهند .
( 45 )
( إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ )
: ( بدرستى كسانى از تو اجازه مىخواهند كه به خدا و روز جزا ايمان ندارند و دلهايشان دچار شك است و در ترديد خود سرگردانند ) ، پس آنان به جهت عدم ايمانشان از جهاد و خروج براى آن اكراه دارند و دلهايشان دچار شك و ترديد است و به خاطر همين هم سرگردانند و خواهان كنارهگيرى از جهاد هستند و از تو دربارهء تخلف از جهاد اجازه مىخواهند .
( 46 )
( وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَ لكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَ قِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقاعِدِينَ )
: ( و اگر مىخواستند به قصد جهاد بيرون شوند ، هر آينه در صدد تهيّه لوازم آن برمىآمدند و خود را مجهّز مىكردند ، امّا خدا حركت آنها را نمىپسنديد ، لذا آنان را بازداشت و گفته شد با نشستگان بنشينيد ) ، ( انبعاث ) يعنى به سرعت روانه شدن و ( عدّه ) يعنى تجهيزات و ( ثبط ) يعنى باز داشتن از امر مكروه ، خداوند در ردّ ادعاى آنها كه گفتند : اگر توانايى داشتيم ما هم با شما مىآمديم ، مىفرمايد : اگر اينها قصد خروج داشتند مسلّما در صدد تهيه ملزومات سفر بر مىآمدند و خود را براى جنگ آماده مىكردند ، چون اگر كسى بخواهد در امرى اقدام كند ، بايد ابتدا خود را آماده نمايد ، ولى از اين منافقان هيچ جنب و جوشى براى تدارك امر جهاد ديده نشد ، پس معلوم مىشود آنها ابدا قصد خروج و شركت در جنگ را نداشتند .
آنگاه مىفرمايد : خداوند اين حركت به سوى جنگ را از جانب آنان نمىپسنديد و علّتش هم نفاق و مفسده جويى آنها بود ، لذا خداوند آنها را موّفق به جهاد نكرد و به