أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ )
: ( اى فرزندان آدم شيطان شما را نفريبد ، چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون كرد ، لباس ايشان را از تن ايشان بيرون مىكند تا عوراتشان را به آنها بنمايد ، شيطان و دار و دستهء او از جائى شما را مىبينند كه شما آنها را نمىبينيد ، همانا ما شيطانها را سرپرست كسانى قرار دادهايم كه ايمان نمىآورند ) ، مىفرمايد : اى بنى آدم بدانيد كه براى شما معايبى هست كه جز لباس تقوى چيزى نمىتواند آنها را بپوشاند و لباس تقوى همان لباسى است كه ما را از راه فطرت بر شما پوشاندهايم ، پس مبادا كه شيطان شما را فريب دهد و اين جامهء خدا دادى را از تن شما بيرون كند ، همانطورى كه در بهشت پدر و مادرتان را فريفت و آن را از تن آنها بيرون كرد ، آرى ما شياطين را اولياء كسانى قرار دادهايم كه به آيات ما ايمان نياوردهاند و با ميل خود به دنبال آنها به راه بيافتند .
پس معلوم مىشود كندن لباس آدم و حوا براى نماياندن عوراتشان تمثيلى است كه كندن لباس تقوى را از تن همه آدميان به سبب فريب شيطان نشان مىدهد و هر انسانى تا وقتى فريب شيطان را نخورده ، در بهشت سعادت است و همين كه فريفته شيطان شد خداوند او را از آن بيرون مىكند ، يعنى فتنهء شيطان سبب خروج انسان از منزلت و كرامت مىشود و در ادامه مىفرمايد : شيطان و اعوان و انصارش به جهت بدكارى و خباثت طينتشان به گونهاى به انسان نزديك مىشوند و او را مىفريبند كه او خودش نمىفهمد و تأكيد مىنمايد كه راه نجات از فتنههاى ابليس بسيار باريك است ، چون انسان غير از خود ، كسى را نمىشناسد كه او را به جانب شرّ دعوت و به سوى شقاوت ، راهنمايى كند و در ادامه تأكيد بر نهى مزبور مىفرمايد كه ولايت شيطان در آدمى تنها ولايت و قدرت بر فريب دادن ايشان است و هر كس كه فريب آنها را بخورد و به آنها مغرور شود ، شياطين بر او غلبه و تصرف مىيابند و هرطور بخواهند بر او ولايت مىيابند ، ولى بايد دانست كه اين ولايت و تصرف تنها بر كسانى خواهد بود كه اهل ايمان نباشد ، چون بندهء خدا كه به خدا ايمان داشته باشد ، غير خدا را نمىپرستد و از غير