عذاب آتش را در پيش داريد كه فوق عذاب دنيوى است .
[ آيهء ( 29 - 15 ) دستوراتى راجع به جهاد و مسأله حيات از نظر اسلامى و بيان وقوع فتنه در امّت ]
( 15 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد هرگاه با كفّار در حالت تهاجم مواجه شديد زنهار از آنها رويگردان نشويد ) ، ( لقاء ) يعنى روبرو شدن و برخورد دو چيز با يكديگر و ( زحف ) يعنى نزديك شدن آرام و آهسته ( تولّى ادبار ) يعنى پشت سر قرار دادن و كنايه از گريختن از ميدان جنگ مىباشد و معناى آيه روشن است و مىفرمايد : اى اهل ايمان ، زمانيكه كفّار با حالت تهاجم به شما نزديك شدند ، از آنها روى نگردانيد و از مواجهه با آنها فرار نكنيد .
( 16 )
( وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ )
: ( و كسى كه به آنان پشت كند ، بدون آنكه به منظور حيله جنگى باشد و يا بخواهد به گروه خود ملحق شود ، در اين صورت بازگشتى به خشم خدا نموده و جايگاه او جهنم است كه چه بد جايگاهى است ) ، ( تحرّف ) يعنى انحراف از خط وسط و در اينجا يعنى اينكه مرد جنگى با اين طرف و آن طرف رفتن در ميدان جنگ ، در صدد يافتن راهى براى حمله و غافلگير نمودن حريف باشد ، ( تحيّز ) يعنى مكان گرفتن و ( فئه ) يعنى جماعت ، پس ( تحيّز بسوى فئه ) يعنى آنكه جنگجو از يكّه تازى منصرف شده و خود را به جانب عدهّاى از يارانش بكشاند تا به اتفّاق آنها بجنگد .
كلمه ( باء ) از ريشهء ( بواء ) به معناى رجوع به مكان و مساوات اجزاء در مكان است ، به خلاف ( نبوة ) كه به معناى منافى بودن آن اجزاء مىباشد ، در هر حال معناى رجوع در آن وجود دارد و معناى آيه چنين است كه اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، وقتى كفّار را در حال تهاجم مىبينيد ، نگريزيد ، جز به جهت تاكتيكهاى جنگى و هر كس از آنها بگريزد و از ميدان جنگ برگردد ، با غضب خدا روبرو شده است و جايگاه او جهنم