پروردگارت به ملائكه وحى نمود كه من با شمايم ، پس كسانى را كه ايمان آوردند استوار كنيد ، به زودى در دلهاى آنان كه كفر ورزيدند ، ترس و وحشت مىافكنم ، پس شما بالاى گردنها را بزنيد و همه سر انگشتان را قطع كنيد ) ، مىفرمايد : در هنگام معركهء جنگ خداوند به فرشتگان وحى كرد كه من با شمايم و شما را يارى مىكنم ، پس مؤمنان را در مواجهه با دشمنانشان استوار كنيد ، من به زودى وحشت را در دل كفّار مىافكنم تا متزلزل شوند و آنگاه خطاب به ملائكه يا به احتمال ضعيفتر خطاب به مؤمنان مىفرمايد : سرهايشان را بزنيد و همه اطراف بدن يعنى دو دست و دو پا يا انگشتان دستهايشان را بزنيد تا قادر به حمل سلاح نباشند ، اين معناى ظاهرى است ، اگر خطاب به مؤمنان باشد ، امّا اگر خطاب به ملائكه باشد كه اقوى هم هست ، در اين صورت باز ممكن است مراد از گردن زدن همان معناى ظاهريش باشد ، و يا كنايه از ذليل كردن كفّار و اينكه با ارعاب ، قوهء نگهدارى سلاح را از دستهايشان سلب نمايند ، ( و اللّه يعلم ) .
( 13 )
( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ )
: ( اين به جهت آن بود كه آنها با خدا و رسولش مخالفت كردند و هر كس با خدا و رسولش مخالفت كند ، پس همانا خداوند شديد المجازات است ) ، مىفرمايد : اين مسائلى كه براى كفّار پيش آمد در نتيجه مخالفت آنها با خدا و رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم بود و مخالف هميشه به سمت مقابل آن امرى كه با آن مخالفت دارد تمايل دارد ، يعنى خلاصه كفّار در جهت مقابل خدا و رسول او قرار گرفتند و بديهى است كه هر كس چنين كند و بر مخالفت و تقابل خود اصرار بورزد ، خداوند شديد العقاب است و به سختى ستمكاران را مجازات مىنمايد .
( 14 )
( ذلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ )
: ( اينك آن را بچشيد و اينكه براى كافران عذاب آتش مىباشد ) ، خطاب تشديدى بر عليه كفّار است كه مىفرمايد : اين خوارى و ذلّت را كه به شما نازل شد بچشيد و بدانيد كه به دنبال اين عذاب در آخرت