فرمود ( اسراف نكنيد ) يعنى در استفاده از اين نعمات از حدّ اعتدال تجاوز نكنيد و تا حدّى كه براى معاش شما مفيد است بهره ببريد و على رغم اينكه شما مالك آنها هستيد ، نبايد در استفاده يا بخشش آن زياده روى كنيد يا آن را در راه معصيت خدا صرف كنيد ، همچنانكه فقيرى هم كه از شما صدقه مىگيرد نمىتواند آن را ضايع كند ، پس خطاب آيه مطلق است ، هم نسبت به مالك و هم نسبت به فقير و به هر صورت خطاب به همه مردم مىفرمايد : اسراف و زياده روى نكنيد ، چون خدا اسرافكاران را دوست نمىدارد .
( 142 )
( وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ )
: ( و از حيوانات باربر بزرگسال و خردسال بيافريد ، از آنچه خدا روزيتان كرده بخوريد و از گامهاى شيطان پيروى نكنيد ، همانا شيطان براى شما دشمنى آشكار است ) ، ( حموله ) يعنى چهار پايان بزرگسال كه طاقت حمل بار را دارند و ( فرشا ) يعنى چهارپايان خردسال كه طاقت حمل بار ندارند و از كوچكى مانند فرش زمينند و لگد مىشوند و عبارت ( كلوا ممّا . . . ) همچنانكه در آيه قبل هم گفتيم حكم اباحه است نه وجوب و اين امر امضاى حكم عقل مىباشد در مباح بودن استفاده و خوردن از آنها و آنگاه فرمود : شما در امرى كه خداوند اباحهء آن را تشريع كرده پيرو شيطان نباشيد و پاى خود را جاى پاى شيطان مگذاريد ، يعنى آنچه را خدا حلال كرده ، شما به پيروى از شيطان حرامش نكنيد و در سابق هم گفته شد كه پيروى از خطوات شيطان يعنى تحريم حلائل الهى ، آن هم بدون علم و بر اساس نادانى و در ادامه مىفرمايد :
شيطان دشمن آشكار شماست ، يعنى دشمنى است كه بارها دشمنى و سوء نيّت خود را ظاهر و آشكار نموده ، بنابراين از او پيروى نكنيد .
( 143 )
( ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ )
: ( هشت