دنيوى كتاب خدا را تحريف كردند ، تا بعضى از منافع مادى را براى خود كسب كنند و بر مردم مسلّط شوند ، لذا در مقابل نقض ميثاق الهى تنها بهرهء اندك دنيوى را كسب كردند و اين بد معاملهاى است .
( 188 )
( لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ )
: ( اى پيامبر هرگز مپندار كه كسانى كه به كردار زشت خود شادمانند و دوست دارند كه مردم آنها را به واسطهء اعمالى كه انجام ندادهاند ستايش كنند ، از آتش دوزخ رهايى دارند ، بلكه براى آنان عذابى دردناك خواهد بود ) ، ( بما اتؤا ) يعنى به آنچه خدا از مال به آنها انعام فرموده و بخل ورزيدن از انفاق آن ، خرسندند و ( مفازة ) به معناى نجات مىباشد ، امّا نهايت آنها هلاكت است ، چون قلوب آنان به باطل وابستگى داشته ، و ديگر حق بر آنان ولايتى ندارد و بخاطر ستايشى كه به جهت اعمالى كه نكردهاند از مردم انتظار دارند ، براى آنان در قيامت عذاب دردناك خواهد بود .
( 189 )
( وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( و هر چه در آسمانها و زمين است ، از آن خداست و خدا بر هر چيز تواناست ) ، اين دو صفت ، يعنى مالكيت مطلقه و قدرت مطلقه خداوند متعال مىتواند تعليلى براى مضامين همهء آيات گذشته باشد .
[ آيهء ( 200 - 190 ) گفتار اهل يقين و مناجات ايشان و سفارش به اهل ايمان ]
( 190 )
( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ )
: ( همانا در خلقت آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز براى خردمندان نشانههاى آشكارى مىباشد ) ، يعنى در كيفيت وجود و آثار و افعال و نظام حاكم بر طبيعت از حركت و سكون و دگرگونيهاى آسمان و زمين و تفاوت طول شب و روز ، دلايل و نشانههاى محسوسى براى صاحبان عقول خالص مىباشد ، يعنى كسانى كه حبّ