است و زندگى دنيا جز كالايى فريبنده نيست ) ، ( زحزح ) به معناى دور كردن است و ( فوز ) به معناى رسيدن به آرزوست و مسلّما كسى كه با اعمالش خود را از جهنم دور و داخل بهشت مىگرداند به نهايت آرزويش رسيده است و زندگى شما هم جز يك متاع فريبنده نيست و چنين متاع فانى را نبايد به آن اعتنا كرد .
( 186 )
( لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً )
: ( محققا شما با جان و مالتان آزمايش مىشويد و بر شما از ناحيهء اهل كتاب و مشركان اذيّت بسيار خواهد رسيد ) ، يعنى سنّت ابتلاء و امتحان همواره جارى است و سخنان درد آور و زخم زبانهاى اهل كتاب و مشركان هم دربارهء مؤمنان ادامه خواهد يافت ،
( وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ )
: ( و اگر صبر كرده و پرهيزگار شويد ، ( البته پيروز مىگرديد ) ، چون همانا اين امور ( ثبات و صبر و تقوى ) سبب نيرومندى و قوّت اراده در كارهاست ) ، يعنى ، اگر مؤمنان صبر و تقوى پيشه سازند خداى تعالى آنها را از لغزش و سستى حفظ مىكند و همچنان بر عزم و اراده خويش پايدار مىمانند ، پس هر كس صاحب عزم محكم باشد بايد آماده باشد و خود را براى هر پيشامدى مهيا كند .
( 187 )
( وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ )
: ( و هنگامى كه خدا از اهل كتاب پيمان گرفت كه حقايق كتاب آسمانى را براى مردم بيان كنند و آنها را كتمان نكنند ) ، امّا آنها چنين نكردند و پيمان الهى را زير پا گذاشتند ،
( فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ )
: ( پس آنها آن عهد را پشت سر انداخته و آيات الهى را به بهاى اندك فروختند و چه بد معاملهاى كردند ) ، آنها زمانى حق را كتمان كردند ، كه مىدانستند دين اسلام صحيح و بر حق بوده و اساس آن با اديان سابق يكى است ، امّا عهد الهى را پشت سر انداختند و به بهاى اندك