به زودى گفتارشان را ثبت خواهيم كرد و همچنين گناه بزرگ كشتن به ناحق انبياء را كه مرتكب شدند ثبت نموديم و در روز جزا مىگوييم ، بچشيد عذاب آتش سوزان را ) ، يعنى ما اقوال و اعمال شنيع آنها را ثبت و حفظ مىكنيم و در نامهء اعمالشان مىنويسيم ، چون آنها اين اعمال را نه از روى خطا و جهل ، بلكه به عمد انجام دادند ، لذا در مقابل اعمال زشت آنها ، به آنان جهنم را خواهيم چشانيد .
( 182 )
( ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ )
: ( اين عذاب به سبب اعمالى است به دست خود پيش فرستاديد و همانا خداوند نسبت به بندگانش ستمكار نيست ) ، در اينجا مسأله كتابت و عذاب را تعليل نموده و مىفرمايد : ننوشتن و ثبت نكردن اعمال بندگان ، اهمال ورزيدن در نظام عالم است و اين خود ظلم بسيار بزرگى مىباشد ، پس خدا منزّه از چنين ظلمى است و همهء اعمال بندگان را بدقّت ثبت مىنمايد و آنان را به تناسب آن جزا مىدهد .
( 183 )
( الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ )
: ( كسانى كه گفتند خداوند همانا از ما پيمان گرفته كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا زمانى كه براى ما قربانى بياورد كه در آتش بسوزد ) ، يعنى يهود گفتند : خدا به ما امر كرده كه به پيامبرى ايمان نياوريم تا زمانى كه قربانيى بياورد كه بسوزد ، منظور از قربانى وسيلهاى است كه به وسيلهء آن و با هديه دادن آن به مقام بالائى ، بدان مقام تقرّب پيدا مىكنند ،
( قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ )
: ( بگو اى پيامبر پيش از من پيامبرانى نزد شما آمدند و براى شما معجزات آشكار و همين معجزهاى كه مىگوييد آوردند ، پس اگر راست مىگوييد ، چرا آنها را كشتيد ؟ ) ، آنها آنقدر سنگدل بودند كه زكريّا را زنده بوسيلهء ارّه نصف نمودند و سر يحيى را بريده و نزد يكى از پادشاهان ستمگر بنى اسرائيل بردند ، پس همهء ادعاهاى آنها