بيجن خان اظهار نمود كه دولت ما هرگز به اين جنگ و غوغا راضى نبودند و هميشه طالب صلح با دولت ايران مىباشند حال كه ثمرهء جنگ و جدال فىالجمله معلوم امناى دولت ايران شده و ميل به صلح و صلاح نمودهاند دولت عليهء روس نيز با وجود غلبه و استظهار باز از مصالحه و مهادنه سرباز نخواهند زد مشروط بر آنكه نايب السلطنه به وكالت دولت خود اركان مصالحه را قبول فرموده و كاغذ در قبول كردن اركان مصالحه براى من بفرستند پس از آنجايى را معين خواهم كرد كه در آن مكان همديگر را ملاقات كرده به انجام امر مصالحه اشتغال نماييم و جزئيات امر مصالحه را در مجلس ملاقات گفتگو كرده قرار خواهيم داد و لابد بايد اين اركان مصالحه از طرف دولت ايران قبول شود :
ركن اول - ايروان و نخجوان و اردوباد كه در يد تصرف لشكر روس است به دولت عليهء روس واگذار شود و رودخانهء ارس به سرحديت بين الدولتين مقرر گردد .
ركن دويم - طالش و مغان كه حين مصالحه در تصرّف دولت عليه ايران است به دولت روس رد شود .
ركن سيم - بيست كرور اشرفى يك مثقالى كه در مخارج اين جنگ دولت روس متضرر شدهاند دولت عليهء ايران تسليم نمايند .
ركن چهارم - خود نايب السلطنه يا پادشاه مرحوم از طرف دولت عليهء ايران بعد از انجام صلح به دارالسلطنهء پترزبورگ رفته عذرخواهى نقض عهد سابق را نمايند و نوشتجات به اين مضمون نوشته همراه بيجن خان به خدمت نايب السلطنه فرستاد و سبب قبول نمودن امناى دولت روس مصالحه را آن بود كه ما بين دولت عليهء روم با دولت روس سه چهار ماه بود كه به نقار كلى كشيده بود و مادّهء نزاع فيما بين ايشان مستعد شده چنانكه در همان اوقات جنگهاى عظيم واقع شد . و ژنرال بسقويچ بعد از مصالحه با دولت ايران به تفليس معاودت نكرده با لشكرهايى كه در آذربايجان همراه داشت به خاك دولت روم رفته به جنگ و جدال مشغول شد . بارى بيجن خان با نوشتجات مذكور در اروميه به خدمت نايب السلطنه رسيد و نايب السلطنه محض دولتدارى و دولتخواهى قطعنظر از سخن بدگويان و بدخواهان كه در خدمت خاقان مغفور مىكردند فرموده به
تاريخ نو ( شامل حوادث دوره قاجاريه ) ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
ص١٠٦