و بالحقيقة هرگز از آن ولايات « 1 » دانكى زر بخزانه نرسيدى و اخراجات مقرّرى نيز كه از اصل مال حواله رفته از ده دينار دو دينار نمىدادند و هرگز كس تمغاجى را بر سر تمغا نديدى « 2 » الا آنكه « 3 » همواره گريخته بودى يا در دست محصّلان گرفتار چوب خوردى و تا جهد « 4 » داشتى كسانرا پنهان برگماشتى تا وجه تمغا مىستدى چنان كه نقابان بشب در خانها « 5 » روند و از سر ضرورت راضى مىبود « 6 » كه حقّ تمغا را « 7 » با معاملان بيك « 8 » نيمه « 9 » بازگذارد « 10 » يا پنهان تقدمه بوى دهند و بدان سبب تمغاها منكسر مىشد و آنچه حاصل مىگشت « 11 » وجه علفه « 12 » ايلچيان مىگشت « 13 » و نوكران « 14 » ايشان بر سر نشسته حاصل مىكردند و چون بهمگنان « 15 » نمىرسيد با همديگر جنگ مىكردند و نيز آنكه « 16 » قوّت زيادت داشت مىبرد و ادرارات و مرسومات عمله و اخراجات مقررى « 17 » ولايت كه آبادانى ولايت بدان تواند بود و بى آنها « 18 » كارهاى ملكى متمشّى نگردد باوجود آنكه در مؤامرهء حكام پيشتر از همه از اصل مال موضوع مىافتاد دانكى به هيچ آفريده « 19 » نمىدادند در اوّل سال ببهانهء آنكه پيشتر مال خزانه مىسازيم و بعد از آن گفتندى بوقت ارتفاع بدهيم و چون همواره ايلچيان و محصّلان بسيار كه كار « 20 » ايشان ساخته نمىشد حاضر مىبودند حاكم بهانه مىآورد كه چندين « 21 » اويماق ايلچى بر سر من نشستهاند كار ايشان پيشتر مىبايد ساخت و ارباب ادرارات و مرسومات و صدقات و غيرهم از اوّل سال تا آخر بمدافعهء امروز و فردا روز كار بسربرده برهنه و گرسنه مىنشستند و كسانى كه چالاكتر مىبودند التجا بنواب حاكم برده بشفاعت بسيار بيك نيمه باز مىفروختند و بعوض اين اجناس به دو بها مىستدند چنان كه با هزار حيله با ربعى رسيدى « 22 »
هامش
( 1 ) - ولايت :L .( 2 ) - نبودى :P .( 3 ) -S . om .( 4 ) -W . om .( 5 ) - بدزدى :L . ins .( 6 ) - 8v .( 7 ) - يك نيمه :W . ins .( 8 ) - 8 - 6 :L . lac .( 9 ) -W . om .( 10 ) - باز :W . om .( 11 ) - مىشد :W .( 12 ) -L . om .( 13 ) - مىبود :L . , W .( 14 ) - و نوكران :L . om .( 15 ) - بجمله :L .( 16 ) - هر آنكه :L .( 17 ) - و اخراجات مقررى :L . om .( 18 ) - آن :W .( 19 ) - دانكى به هيچ آفريده :L . om .( 20 ) - بسيار كه كار :L . om .( 21 ) - چند :L .( 22 ) - ربعى مىرسيد :L .