پدر وفا نكرد با تو هم نكند نوروز در باب شفاعت مبالغه و الحاح مىكرد « 1 » ملك گفت او را به آن شرط رها كنم كه تو كاغدى « 2 » دهى « 3 » كه من بعد هركارى « 4 » كه ازو در وجود آيد « 5 » در عهدهء امير باشد « 6 » نوروز « 7 » بدان موجب كاغد « 8 » داد و او را از قيد و حبس بيرون آورد درين وقت كه او را مىگرفت « 9 » گفت در حقّ تو بد نكردهام كه به خون من زنهار مىخورى اگر البتّه چاره نيست اسپ بوز من و شمشير به من ده تا برهنه برنشينم و بر ميان « 10 » آن لشگر زنم و در جنگ كشته شوم تا هم غازى باشم و هم شهيد ملك گفت من بعد اسپ و شمشير در زير ران و قبضهء « 11 » ديگران بينى « 12 » و چون او را گرفته بود سر حاجى رمضان « 13 » ببريد و بر دست « 14 » قاصدى پيش امير قتلغ شاه فرستاد باعلام گرفتن نوروز و برادران و نوكران و ازو اماننامه و عهد طلب كرد « 15 » تا شفيع باشد و گناه هرويان از غازان خان « 16 » نخواهد و برين جمله سوگند مغلظه ياد كند قاصد آن سر را در خدمت امير قتلغ شاه بينداخت « 17 » و گفت ملك بندگى مىرساند و مىگويد بدولت و اقبال « 18 » امير فتحى « 19 » دست داد و نوروز و نوكران او « 20 » اسير شدند و ببند گران مقيّد گشتند امير چون سر حاجى رمضان ديد دانست كه سخن او راستست فرمود تا بموجب التماس هرويان خواجه علا الدين ختايى « 21 » عهدنامهء مؤكّد نوشت و بر سر آن مغلظها « 22 » ياد كرد و امير پولادقيا « 23 » و خواجه علا الدين « 24 » و شيخ الاسلام جام را حامل « 25 » اين مكتوب برسالت به شهر فرستاد ملك مقدّم ايشانرا
هامش
( 1 ) - نمود :L . , P .( 2 ) - خطّى :W .( 3 ) - . . . شرط بگذارم كه امير كاغدى به من دهد :P . p . h . v . e .( 4 ) - بد :L . , P . add .( 5 ) - 6v .( 6 ) - مرا بدان مواخد و معاتب ندارند :oxhibet6 - 5P . pro( 7 ) - امير نوروز :L . , P . , W .( 8 ) - خط :W .( 9 ) -L . om .( 10 ) - در ميان :L .( 11 ) - و :et om .زير :L .( 12 ) - شعر تا بدانى كه وقت بيجانيح ، هيچكس مر ترا نبايد هيچ :W . hic inserit( 13 ) - نيز :L . add .( 14 ) - بدست :L .( 15 ) - اماننامه طلبيد :P .( 16 ) -L . om .( 17 ) - برد :P .( 18 ) - و اقبال :P . om .( 19 ) - فتح :W .( 20 ) - امير نوروز با برادران و نوكران :P .( 21 ) - 24v .( 22 ) - مغلظه :P .( 23 ) - فولادقيا :P .( 24 ) - ختائى :P . add .؛ 24 - 21 :L . lac .( 25 ) -S . om .