به معنى سربازان خاصهء سلطان است . جزء دوم معلوم نشد . خناده ( به فتح خاء 436 ) امربر ، كسى كه دستور و امر سپهسالار را به زيردستان برساند . دست ( ص 28 ) :
به معنى سر يا عدد . نظير : چهار دست باز . سطل ( ص 118 ) اين كلمه به فتح سين و طاء تلفظ مىشود و به معنى استخر است . سفالوى سرخ ( ص 140 - 142 ) : سفالى ناو مانند كه بام خانههاى گيلان را بدان مىپوشانند . صنوبر ( ص 140 ) : سرو كوهى است كه در كوهستان گيلان به نام سلم به فتح سين مىنامند . كپنك ( ص 253 ) : پوشاكى نيمتنه از نمد . كلاپشته ( ص 226 - 306 ) : نيمتنهاى كه پارچهء آن شال پشمين است .
كوب ( ص 135 ) : حصير و بوريا . در گيلكى كوف گويند . كيش ( ص 149 ) :
شمشاد جنگلى . گرباس ( ص 74 ) : اين كلمه به فتح گاف تلفظ مىشود و نوعى بيل نوكتيز است . گيشبر ( ص 38 ) : ( به كسر گاف و سكون يا و كسر شين و فتح باء ) ظاهرا به معنى نوكر خاصه در متن بهكار رفته است . ليلجان ( ص 116 ) : به كسر لام و سكون ياء و فتح لام ، مردم منسوب به دهكدهء ليل . محل تنگ ( ص 75 ) : در خفيه و پنهانى . هى زدن ( ص 93 ) : اسب را فشار آوردن و به پيش راندن .
فهرستى از كلمات تركى
آقچه ( ص 181 ) - اغرق ( 336 - 438 ) - الاغچيان ( ص 356 ) - الكا ( 75 - 99 - 179 - 207 - 218 - 234 - 349 - 350 ) - النگ ( ص 335 ) الوس ( ص 340 ) - ايلچى ( ص 120 - 123 - 177 ) - ايلغار ( ص 68 - 158 - 192 - 279 - 305 - 332 - 405 - 432 - 451 ) - بكاول ( ص 439 ) - تابين ( 69 - 289 - 346 - 374 - 403 ) . جلدو ( ص 96 - 294 ) داروغه ( ص 441 ) دقز ( ص 271 ) - دقوزات ( ص 156 ) - ساورى ( ص 277 ) - سورن ( ص 167 ) شقاولى ( ص 448 ) - شيلان ( ص 389 - 409 - 425 - 426 - 430 - 443 - 450 - 472 ) طوى ، طوىها ( ص 257 - 386 - 389 - 390 ) - غجرجى ( ص 122 - 137 ) - قدغن ( ص 343 - 353 - 387 ) - قراول ( ص