مؤاخذه در آستانهء متبركهء معصومهء قم مقيم و آنحضرت را شفيع گناهان خود ساخته ، باميد عفو خديوانه رحل اقامت در آستانه مقدسه انداخته است . ديگر از صادرات قضا كه در چمن مرخ رخ نمود قضيهء قتل فتحعلى خان افشارست . تفصيل اين اجمال و مفصل اين مقال آنكه :
از همت خديوانه و عفو و اغماض خسروانه سوء اعمال خان مذكور را كه در هرعصر و زمان ازو نسبت بكاركنان اين دولت سمت ظهور يافته بعفو و اغماض گذرانيده ، در حين تسخير ارومى جانبخشى نموده ، جان و ناموسش را در حفظ مروت محفوظ و در مدت ملازمت ركاب از گوهرپاشى دست همت خود و متعلقانش بانواع نعم و اقسام كرم بهرهمند و محظوظ و ديگرباره او را بمدارج عزت دولت ارتقاء و بمعارج شوكت و شهامت اعتلاء داده و در كشيك خانهء عليه بجز آزاد خان بر همگى امراى نامدار و امناى دربار عرشمدار رتبهء تقدم و شرف تفاخرش دادند و در آنمدت كه خان كافر نعمت در ظل تربيت و سايهء عاطفت آنسرور كشور مروت آرميده بود باز در جزو مصدر بعضى حركات ناقابل و سخنان لاطايل گرديده ، خبث درون خود را بكرات بظهور آورده ، حقيقت اقوال و افعال او پيوسته در خلوت خانهء جلالت باخبار و انهاى كار آگاهان بروز كرده ، معهذا از فرط وسعت حوصلهء خديو جهان فتوت مأمون مىزيست . امراى الكاى آذربايجان ، كه از شرم رفتار ناهنجار او پيوسته سرافكنده و از خجلت اطوار و افعال او همواره شرمنده و نظر باهليت و قرابت از خصايص ذات او آگاه و از بيم فساد كلى از وجودش در غايت اكراه بودند ، بهيئت مجموعى مستدعى افنا و اعدام او گرديده ، سخنان مناسب وقت بعرض رسانيدند . پس مزاج اقدس و طبع مقدس را براهين مدلول و احتجاج معقول شيوهء مماشات نكول داده ، مختصر مضمون :
در افناى او فرمان بنفاذ مشحون و حكم به قضا مقرون و در شاه رضاى قمشه مدفون شد . پس الويهء نصرة طراز بعزم توجه جاپلق در اهتزاز آمده ، سيورسات و علوفهء سپاه و دواب كه حسب الامر خديو كامياب
تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — صفحة 122
مساهمون: محمد صادق موسوى اصفهانى
ص١٢٢