تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — صفحة 18

مساهمون:

ص١٨
صاحب فتح اسرار ربوبيت مظفر و منصور انوار مملكت الوهيت فرمود قوله عليه السلام رزقى « 2 » تحت رمحى -

[ مقام دهم كياست و فراست است ]

- و هو فى المقصود و المطلوب - گوهر كياست از نتيجهء علوم مكتوبات لدني و رموزات آن از عالم عوالم سني است قوله تعالى
وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا
- شاه كياست خطاب فراست اسم اعظم در مكتب قدس از معلم « 3 » انس آموخته اعني علمني ربي - هم ازينجاست كه فراست هر مردي و كياست هر فردي بر اندازهء خود وي است - چنانچه علما و مشائخ رضوان الله عليهم اجمعين در هر مقامي كه گامي نهاده شيريني « 4 » از رموزات كياست در هر كامي چشانيده و در هر مشربي كه كياست « 5 » بدني افتاده ذوقي از چاشنيء دقائقات كنايت در هر ذهني رسانيده آنكه گويند ( اشارات كياست اين زمره و بشارات فراست اين فرقه بصفت بهار عام است ) راست است - با آن هم غرض رموزات ايشان جز « 6 » از ايشان غيرى « 7 » نداند - قوله تعالى
وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
- همچنين سلاطين طالبان دين هميشه در حقائق رموز كياست و دقائق اسرار فراست بكنايت كفايت كوشند و هميشه جرعهء از شربت غور « 8 » اينمعني نوشند - تا زمرهء خواص و فرقهء
هامش
( 2 ن ) درينجا حديث شريف در اكثر نسخ متروك شده * ( 3 ن ) از معلم آموخته * ( 4 ن ) شربتي * ( 5 ن ) كه كياست هركامى چشانيده و بدنى اوفتاده ذوقى از * ( 6 ن ) خبر * ( 7 ن ) چيزى ندارند * ( 8 ن ) عود *