بيتا فى الجنّة » ، [ مكافاتى سزاوار يابد ] « 1 » و در روز جزا از صحيفهء اعمال و آمال « 2 » ارقام
إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
[ 9 / 18 ] خواند و آن نيك زن كثير الاحسان در جريده و سلك جوانمردان « اذا رأيتم الرّجل معاهد [ ا ] المسجد « 3 » فاشهدوا له بالايمان » ، محشور « 4 » شود و جزاى او از انفاس متعبّدان معابد
وَ أَنَّ
( 217 - ر )
الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً
[ 72 / 18 ] موفور گردد .
ابيات « 5 »
ز انفاس پيرى كه وقت سحر * كشد نالهء سوزناك از جگر
ز بيخ « 6 » مژه اشك انگيخته * وز آن شاخ ، مرجانِ تر ريخته
دعايى رود بر درِ كبريا * ببخشد يقين بانى بقعه را
در اين سال كه حضرت بيگم را توجّهء كعبه عقبى « 7 » نزديك شده بود ، آن حرم محترم عزم جزم فرمود كه به زيارت حرم مكرّم شتابد و از طريق بغداد اداى فريضهء « 8 » حج فرموده زيارت اوليا و اصفيا را دريابد . بعد از آنكه از حضرت اعلى اذن توجّه حاصل شده بود و وجوه مصارف حجّ و اصل شده « 9 » ، مصالح ملكيّه موجب تسويف و تراخى گشت و حصول آن امنيّه كه حلول آن بر تقديم منيّه فرض عين بود ، در عرضهء « 10 » تعويق ماند .
بعد از رجوع به ييلاق ، بنابر وفور اشفاق بر اولاد كبار ، رأى آن حضرت آن بود كه قشلاق در قراباغ « 11 » باشد ، مبادا [ كه ] از طاعون و وباى تبريز وبالى زايد و يكى را از اولاد مكرّم طعن [ و ] نكالى آيد ، و العجب كه از آن صاحبهء عقل و دها در حيّز احتجاب و خفا ماند كه با شحنهء اجل مكابده « 12 » و با قهرمان قضا مكايده « 13 » متصوّر نيست .
و چون اوقات آن حضرت اكثر در طاعات مبذول بود و به ضبط ساعات اوراد و حفظ
هامش
( 1 ) .PF: ندارد ، ازKافزوده شد .
( 2 ) .F: مآثر .
( 3 ) .K: يعتاد المساجد .
( 4 ) .F: مشحور ،K: مشهود .
( 5 ) .P: شعر .
( 6 ) .K: ميغ .
( 7 ) .P: حقيقى .
( 8 ) .P: فرايض .
( 9 ) .P: گشته .
( 10 ) .P: عرصهء .
( 11 ) .KP: قرهباغ .
( 12 ) .P: عبارت « و العجب . . . مكابده » را ندارد .
( 13 ) .P: مكابره .