وفات مهد عليا سلجوقشاه بيگم « 1 »
مهد عليا [ عفّت ] پناه ملكه سلجوقشاه بيگم ملكهاى بود كه در حريم عفّت او صد همچو بلقيس كم نمودى ( 216 - ر ) و عمارى عصمتش را قيدافه « 2 » شايستهء غاشيه كشى نبودى .
تركان خاتون آن خاتون تركان را به خادمى نشايستى و هزار همچو گردوچين خرمن خيراتش را خوشهچين بايستى . در زمان حضرت صاحب قران سعيد ، امر شريفش در ممالك مطاع بود و امراى الوس « 3 » فرمانش را تلقّى به اذعان و اتّباع مىكردند و آن حضرت در تدبيرات امور مملكت و تنسيق احوال « 4 » سلطنت ، فكر « 5 » متين و رأى رزين داشت و امر شاوروهنّ ، در باب او معروف [ و انفاذ خالفوهنّ ، موقوف ] بود .
بعد از وفات حضرت صاحب قران سعيد چون نوبت ملك به سلطان خليل رسيد ، القصّه [ توجّه ] « 6 » حضرت اعلى به صوب ديار بكر مقرّر گشت . حضرت مهد عليا مرافقت فرزند ارجمند را ترك ننمود و به موافقت سلطان اصلا التفات ننمود « 7 » . و بعد از واقعهء سلطان نوبت به حضرت اعلى رسيد ، نفاذ حكم مهد عليا درجهء سميا « 8 » گرفت و شهرت
هامش
( 1 ) .P: در بيان وفات والدهء سلطان .
( 2 ) .K: كيدانه .
( 3 ) .KP: اولوس .
( 4 ) .F: حيات .
( 5 ) .P: فكرى .
( 6 ) .F: القصه حضرت ؛P: رسيد + و توجه ، با عنايت به نسخهءKتصحيح شد .
( 7 ) .P: نفرمود .
( 8 ) .K: سيما ؛P: سيميا ، هم خوانده مىشود .