چند در اين منزل تن مستمند * چند در اين تختِ « 1 » بدن تخته بند
بند گران بارِ هوس بس مرا * طوطيم و تنگ قفس « 2 » بس مرا
بعد از انقضاى عيد ، به مدّتى غير مديد برق جانسوز اجل بىعلاج در درختستان « 3 » قراآغاچ رو نهاد و آتش مرگ تيزاتيز در بيت السّلطنة افتاد . اوّل « 4 » حضرت مهد عليا بيگم - تغمّدها اللّه برحمته - در اين واقعه پيشرو گشت و قصّهء مرگ « 5 » و درد و داغ كه به طول عافيت و فراغ كهنه گشته بود « 6 » ، نو شد ، و الحكم للّه العلىّ الكبير .
هامش
( 1 ) .F: لخت .
( 2 ) .P: قفص .
( 3 ) .F: درخستان .
( 4 ) .KP: اولى .
( 5 ) .P: ملگ ( گويش ) .
( 6 ) .P: بودند .